China in 3,5 week...
China: Ni hao! Een reis van Beijing via Xi'an,
Lanzhou, Linxia, Xiahe, Kunming, Nanning, Guilin, Yangshuo
en Shenshen naar Hong Kong
Alle spookverhalen die ik heb gehoord, niks van waar...
wat een aardige en lieve mensen. De steden zijn waanzinnig
clean (op de wc's na) en het reizen: elke debiel redt het
met 2 woorden Chinees. Als je maar wilt en blijft lachen,
waar dan ook.
We zijn begonnen in Beijing, bijna net zo groot als NL,
waar we natuurlijk pekingeend hebben gegeten. Smullen, maar
je moet niet weten hoe het bereid wordt. De honden in kooien
en alle dode dieren op de markt deden me China haten. Op
gebrek aan respect voor dieren na viel China mij alles mee.
Beijing organiseert in 2008 de zomerspelen en dat is overal
te merken. De taxichaufs krijgen van de regering een bandje
met Engelse les: "Hello, welcome in China, where do
you come from?" Heel China wil Engels leren, dat merken
we overal waar we geweest zijn. China zit in een overgangsfase;
van communisme naar kapitalisme. Veel Chinese aanhangers
van Mao zijn er bang voor, maar over het algemeen stelt
het land zich steeds meer open voor de wereld en dat is
mooi om te zien. En interessant.
In Beijing is het communisme toch wel erg merkbaar: Een
gigantisch portret van Mao hangt op de poort van de Forbidden
city, recht tegenover het Plein van de Hemelse Vrede waar
elke dag bij zonsondergang de rode vlag wordt gestreken:
100-en Chinezen kijken geboeid toe. Een indrukwekkende stad
met z'n bombastische gebouwen. Als je even een straatje
inloopt achter de brede 8-baans wegen kom je in 'echt' en
arm China. Grappig dat Joos erg onder de indruk van het
grootse rond Mao (politicologie), ik juist van die primitieve
buurtjes en z'n bewoners (psychologie). Ook natuurlijk van
de bizarre kunst en alle geweldig lelijke reclames, maar
wel helaas dat ik de indoctrinerende txt'en niet kan lezen.
Natuurlijk ook de muur beklommen, het minst toeristische
stuk: "The Wild Wall." We waren de enigen en het
was waanzinnig mooi. Op een gegeven moment werd het te gevaarlijk
om verder te lopen en zijn we op een andere manier door
de bush teruggekeerd. Je kan er ook slapen, maar de nachten
zijn hier wel erg lang en koud en de zgn. wachttorens waar
je je lakenzak kan neerleggen zijn de naam niet waard: stenen
torens zonder dak. Backpacker zijn is leuk, maar het heeft
z'n grenzen!
Gewoon in onze 'hotelkamer' geslapen op de 10e verdieping
naast luidruchtige koks die kaart speelden in kamer naast
ons. Geen douche en geen licht op onze verdieping. Wel op
de 8e, die van de dormbeds: super clean. Op de 11e daarentegen
is alleen maar ranzigheid te vinden tussen alle krioelende
Chinezen die niet beter weten: het personeel van het chique
hotel om de hoek. Ze zorgen goed voor de 8e, de 11e weet
niet beter en wij van de 10e zeiken natuurlijk niet over
de douche, want de 10e heeft nu eenmaal geen douche.
volgende
reisverslag |
vliegticket
