Costa Rica - Tortuguero

| Rincón de la Viaja | Santa Elena Cloud Forest | Tortuguero |

door Jeroen Uittenbogaard

Tortuguero si, tortugas no (29-5-2001)

Zo genoemd vanwege de schildpadden die er jaarlijks op het strand hun eieren komen leggen, zo geroemd vanwege zijn schoonheid. Tortuguero is één van de vele nationale parken die Costa Rica rijk is. De tocht vanaf San José ernaartoe beslaat ongeveer een uurtje of acht, bestaande uit een tweetal busritten en een boottocht.

Gelijk de eerste avond ga ik samen met mijn nieuwe Israelische troepen, Diek (Nederlander) en twee Amerikaanse zussen onder leiding van onze gids Reynaldo op zoek naar schildpadden. Omdat alles pikkedonker is op het strand en we geen normale zaklampen mogen gebruiken moeten we van hem achter elkaar in een rechte lijn lopen. Op deze wijze zal hij met enig geluk de enige zijn die in kuilen valt of tegen stenen en wrakhout aanloopt. Braaf volgen we de aanwijzingen op en al snel lopen we in polonaise waggelend achter Mama Eend aan.

Na ongeveer een uurtje lopen hebben we nog steeds geen schildpad gezien en beginnen we het vermoeden te krijgen dat we het wel kunnen vergeten. Plots stopt Reynaldo echter en schijnt hij met zijn zaklamp (speciaal rood licht om de schildpadden niet te storen) enthousiast op een stukje omgeploegd strand. Vol hoop kijken we op het door hem beschenen gebied, maar buiten grote rimpelingen in het zand zien we niets. Reynaldo deelt ons vol vuur mee dat hier gisteren een schildpad zijn eieren heeft begraven en dat het stukje strand er daarom zo uitziet. Op dat moment kunnen we hem wel killen, want als we iets niet willen horen dan is het wel dat er gisteren WEL schildpadden waren. Twee uur later komen we gedesillusioneerd weer bij onze cabinas terug en na een koude douche gaan we uitgeput naar bed om te slapen.

Althans, Diek ligt na tien minuten al voor pampus en ik kan de slaap maar niet vatten. Na een klein uurtje hoor ik steeds hardere geluiden. Hoewel we midden in de jungle zitten en er genoeg opties zijn qua geluidproducerende dieren, kom ik al snel tot de conclusie dat dit toch echt een paringsritueel is van de Homo Sapiens. Na een kwartiertje meegenieten is het dan zover en keert de rust weder in Tortuguero.

In de ochtend gaan we met zijn vieren op zoek naar Reynaldo, aangezien we de vorige avond hadden afgesproken om in de morgen een tocht per kano door het park te maken. Reynaldo peddelt ons allereerst naar een steiger waar de kaartjes gekocht dienen te worden en vervolgens begeven we ons in stilte door de vele stroompjes en kreekjes die samen Tortuguero vormen.

Onderweg komen we, dankzij de haviksogen van Reynaldo, een verscheidenheid aan dieren tegen. Van alligators en apen tot kleine fel gekleurde kikkers en een grote variëteit aan vogels. Verder worden we continu omringd door groen, groen en nog eens groen. Na vier uur één met de natuur te zijn geweest keren we terug naar Tortuguero Village. Reynaldo biedt ons bij het afscheid aan om ons later die middag mee te nemen naar een privégebiedje van een vriend van hem om daar te kijken of we misschien toekans kunnen spotten. Omdat we de avond daarvoor geen schildpadden hebben gezien, wil hij deze trip voor niets doen.

Eenmaal daar aangekomen horen we de toekans wel, maar zien we ze niet. Niettemin is er een enorm lieve puppy die continu achter ons blijft sjouwen en wanneer hij zijn kans schoon ziet naar schoenen en enkels hapt. We besluiten even de kreek over te steken omdat de toekangeluiden daar vandaan komen. Aan de andere kant aangekomen zien we hoog in de bomen de toekans zitten. Niettemin maken ze geen aanstalten om naar beneden te komen, dus na een kwartiertje wachten besluiten we weer de kano in te stappen.

Terwijl we de kreek aan het oversteken zijn zien we aan de andere kant op de oever een Tico (zo worden de mannelijke Costa Ricanen genoemd) een grote alligator vis voeren. Op het moment dat deze ons echter in de gaten krijgt, maakt hij zich snel uit de voeten terug het water in. De Tico probeert de alligator die hij Toast noemt nog terug de kant op te lokken met wat nieuwe vis, maar ons wordt verteld dat deze erg verlegen is en het lijkt inderdaad niet te lukken.

Omdat het nu bijna donker is gaan we weer terug richting Tortuguero Village om even onder de koude douche te gaan en een hapje te eten. Na een schoonheidsslaapje van een uurtje of zeven staan we alweer op om de boot terug te nemen. Na ongeveer 2.5 uur varen komen we aan bij ons eindpunt waar we geduldig op onze bus wachten. Aangezien deze maar niet lijkt te komen worden we na enige tijd door onze begeleider achterin een bananentruck gedirigeerd om daarmee richting Cariari te gaan. Met een lekker briesje om ons koel te houden rijden we door een bananenplantage onze bus tegemoet. Na een half uurtje zien we de bus in de verte aankomen en kunnen we overstappen. Vanuit Cariari pak ik de bus weer terug naar San José om daar mijn laatste zaken te regelen voor ik mijn reis vervolg in de richting van Zuid-Amerika.

Zonder twijfel is Tortuguero het hoogtepunt van mijn bezoek aan Costa Rica geweest. Kreekjes, stroompjes, strand, zee schildpadnesten van gisteren en veel andere flora en fauna maken het absoluut de moeite van de lange reis erheen waard. Niettemin heb ik lang niet alles in Costa Rica gezien en dus heb ik een goed excuus om in de toekomst nog een keertje terug te komen.

vorige reisverslag | volgende reisverslag (Ecuador)

	landeninfo Costa Rica
	Hier vind je alles wat je nodig hebt voor een goede voorbereiding voor een reis naar Costa Rica; veel practische reistips, achtergrondinfo en links naar relevante sites over het land. Ook over het nationaal park Tortuguero

Stel jouw reis samen met Travelmarker Reizen

bouwstenen, individuele rondreizen, reizen op maat & vliegtickets naar Thailand, Laos, Cambodja, Vietnam, Sri Lanka, Indonesië, Nepal, Tibet, Costa Rica, Brazilië en Madagaskar

Bestel 'n vliegticket, hotelkamer en nog veel meer via Travelmarker

Zoek een voordelige vliegticket lastminute reisverzekering hotelkamer vakantiehuisje camping reisarrangement golfreis cruise huurauto treinreis