Limassol en de zuidwestkust tot aan Pafos (Zaterdag 17
februari 2001)
  Het
plan was om via Limassol naar Pafos te rijden. Een makkie
dachten we, maar uiteindelijk waren we een hele lange dag
onderweg. Het was schitterend weer (ca. 22°C) en we gingen
eerst Limassol in, een van de belangrijkste industrie- en
handelscentra van het land. Ondanks het feit dat hier geen
echte mooie stranden zijn, lijkt ook hier het toerisme te
groeien. We parkeerden in de buurt van de boulevard waar
Lies haar eerste palmbomenzaadjes vandaan heeft.
In Limassol bezochten we het kasteel en het daarin gehuisveste
middeleeuwse museum. Het kasteel dateert uit de 14e eeuw.
Hier trouwde Richard Leeuwenhart met Berengaria van Navarre
toen hij tijdens een kruistocht in een storm en op Cyprus
verzeilde.
Via het Akrotiri-schiereiland wilden we langs het zoutmeer
rijden, maar het bleek een onverharde weg en het had 's
ochtends flink geregend. Een paar tegemoetkomende jeeps
kon dat niet zoveel schelen, maar ons, in de gloednieuwe
huurwagen, wel. Het mocht niet baten, we werden flink vies
en de rest van de dag uitgelachen door iedereen die ons
zag rijden.
 Via
het Kolossi-kasteel (ten westen van Limassol) reden we verder
naar het westen langs de kust. Bijna 20 km. ten westen van
Limassol ligt Kourion, een complex van historische opgravingen
die prachtig op de kliffen boven de Middellandse Zee liggen.
Sinds de nieuwe Steentijd word dit gebied bewoond en gekoloniseerd
door verschillende bevolkingsgroepen van het vasteland van
Eur-Azië. In de 4e eeuw was er een hevige aardbeving en
werd de stad verwoest en herbouwd. Na plunderingen door
Arabieren in de 7e eeuw werd deze lokatie voorgoed verlaten.
Bij de ingang van de ruïnes ligt het theater. Volgens de
reisgidsen een van de meest gefotografeerde plekken, dus
wij konden niet achterblijven. Het amfitheater dateert waarschijnlijk
uit de 2e eeuw. Er kunnen 3500 mensen in en nog steeds wordt
het theater gebruikt voor openluchtvoorstellingen. Helaas
niet in februari, dus niet voor ons.
 Achter
het amfitheater ligt het Eustolius-complex. Via steigertjes
loop je tussen dit romeinse huis door en kun je de goed
bewaard gebleven mozaïeken bewonderen. Aan de andere kant
van het theater zijn de overblijfselen te zien van de Basilica,
een kerk uit de 5e eeuw. Het moet een imposant gebouw zijn
geweest van 70 bij 40 meter. Maar vooral ook het uitzicht
op deze plek is schitterend. Het is goed voor te stellen
dat je als rijke Romein hier graag een huisje wilde bezitten.
Zelfs wanneer je niet van oudheden, musea e.d. houdt, is
dit toch een plek die je bezocht moet hebben door het landschap
en het uitzicht. Vroeger wist men ook duidelijk wel wat
mooi was. Iets meer landinwaarts ligt het Huis van de Gladiatoren,
zo genoemd vanwege het mozaïek met twee vechtende gladiatoren.
Verder zijn er nog resten van een aquaduct te zien, het
gebouw van het Achilles-mozaïek en in de buurt moeten nog
de resten van het stadion te zien zijn, maar dat hebben
we helaas niet kunnen vinden.
 Vanuit
Kourion reden we verder naar het westen, richting Petra
tou Romiou (de rots van Romios); hier is de kust prachtig
met rotsen op de kust en in de zee. Volgens een van de overleveringen
werd hier Aphrodite uit het zeeschuim geboren. Vanaf verschillende
parkeerplaatsen heb je een prachtig uitzicht over de rotsen
en de zee, maar door het drukke verkeer was het ook af en
toe wel eens lastig om een rustig plekje te vinden. Men
was druk bezig met de aanleg van een snelweg tussen Limassol
en Pafos. Wanneer deze klaar is, zal de secundaire weg een
ideaal toeristenweggetje worden om te genieten van de mooie
plekjes van deze kust.
Doordat we zo vaak langs de kust zijn gestopt kwamen we
pas aan het einde van de middag in Pafos aan en besloten
we bij de haven in het oude gedeelte een terrasje op te
zoeken. Pafos is vooral dankzij de toeristen uitgegroeid
tot een dubbelstad: oud- en nieuw Pafos of ook wel hoog-
en laag-Pafos. In het oude gedeelte liggen vrijwel ale bezienswaardigheden,
maar daar kwamen we vandaag dus niet aan toe.
's Avonds, in de hotelbar, hebben we uitgebreid gepraat
met één van de eigenaren van het hotel. Het blijkt een familiebedrijf
en hij vertelt ons wat meer over het eiland, het leven in
het algemeen en de mensen in het bijzonder. Van hem weten
we hoe sterk het grieks-turkse konflikt de mensen bezig
houdt. Het was ons al opgevallen wanneer we af en toe de
tv op onze hotelkamer inschakelden: er ging geen nieuwsuitzending
voorbij of het konflikt was een hoofd-item.
vorige
reisverslag | volgende
reisverslag
|
vliegticket
