Mountainhiking en Mountainbiking (11-6-2001)
Als je als dorpje of stad eenmaal in de Lonely Planet
of The Footprint terecht bent gekomen, dan is er geen weg
meer terug. Een continue stroom van toeristen weet op basis
van deze reisbijbels namelijk zonder problemen hun pad te
vinden richting voorheen onbekende bestemmingen. Aangezien
ook Baños in elk reisboek over Ecuador staat, vind
je hier mensen uit alle delen van de wereld.
Ik heb geluk en kom Robert tegen, een 35-jarige Canadees
met wie ik onmiddelijk een band krijg. We besluiten om samen
de komende twee dagen actief te gaan doen. De eerste dag
een wandeling door de bergjes die Baños omringen
en de tweede dag een afdaling met mountainbikes langs de
Rio Verde.
Een beetje inspanning heeft nog nooit een mens kwaad gedaan,
dus de volgende ochtend om 9.00 gaan we vrolijk op pad naar
hogere oorden. Ik heb een simpele map van Baños en
omgeving als bagage mee, maar al snel blijkt zelfs die te
moeilijk voor me te zijn en komen we ergens anders uit dan
gepland. Gelukkig leidt ook mijn weg langs leuke paden met
allerlei natuurlijke bezienswaardigheden. Zo zien we wat
jonge geitjes aan de wandel met pa en ma, een kat die achtervolgd
wordt door een kip en een boel zwaar agressieve honden die
het op ons hebben gemunt.
 Op
onze terugweg naar beneden worden we vergezeld door Santiago,
een jongetje uit Baños. In de ochtenden gaat hij
naar school om vervolgens in de middag te werken in het
plaatsje bovenop de berg. Hij wil van alles over ons weten
en samen met zijn trouwe hond brengt hij ons langs El Mirador
(De Uitkijk) om daar het standbeeld van De Maagd en de vulkaan
te bezichtigen. Vervolgens gaan we via een lange trap naar
beneden weer richting Baños. Na het eten en meerdere
goede gesprekken besluiten we om de volgende dag mountainbikes
te huren om de afdaling langs de Rio Verde te wagen.
 Uitgeslapen
en nog vol van het ontbijt pakken we onze mountainbikes
met dubbele suspensie en zetten we onze hippe helmpjes op.
Na nog eens goed geinformeerd te hebben of de weg echt wel
bergafwaarts gaat (ik ben soms nogal lui aangelegd), trekken
we onze stoute schoenen aan en gaan De Vliegende Hollander
en zijn maatje De Coole Canadees ervandoor. Na 5 minuten
ligt mijn ketting er al af en kan ik mijn handen vuil maken
om het euvel te verhelpen.
 De
tocht langs de rivier en bergjes met al hun watervallen
is uniek. Wel meer dan tien watervallen zien we tijdens
onze afdaling. Verder moeten we één keer door
een pikdonkere tunnel heenfietsen. Het is tweerichtingsverkeer
en zelfs Robert, die slechts zo'n meter of twee voor me
fietst, zie ik niet! Wanneer we een meisje verderop horen
gillen weten we dat we moeten opletten. Niettemin komt zo'n
enorme kuil in de weg altijd onverwacht en bedank ik in
gedachten de uitvinder van de dubbele suspensie op de mountainbike.
Aan het einde van de fietstocht hoeven we gelukkig niet
bergopwaarts terug te fietsen. Om het half uur rijden er
namelijk bussen (de fietsen worden op het dak gelegd) weer
terug richting Baños.
De volgende ochtend vertrekt Robert alweer en dus is het
die avond tijd voor samen een etentje en nog wat goede gesprekken.
vorige
reisverslag | volgende
reisverslag
|