Fiji tijd (8-9-2001)
  Na
bijna drie weken in Fiji te zijn geweest, heb ik nog steeds
geen concreet verhaal voor ogen om jullie te vertellen.
Ik ben niet beroofd, heb geen aardbevingen meegemaakt en
ben (nog) niet beland in een rel. Verder heb ik geen extreme
of aparte dingen gedaan die noemenswaardig zijn. Kortom,
het is een rustige tijd geweest. En misschien is dat juist
wel hetgene wat Fiji zo aantrekkelijk maakt…..de rust.
Na aankomst op het vliegveld van Nadi ben ik op aanraden
van mijn Fiji-expert Simone (ze is getrouwd met een Fijiaan
en heeft in Fiji gewoond) direct doorgereisd naar Suva.
Zijnde het administratieve centrum van Fiji (Nadi is het
toeristische centrum) is het hier rustiger en als gevolg
daarvan in mijn boekje aantrekkelijker. Verder -tot mijn
grote blijdschap- bezit Suva een bioscoopcomplex waar je
voor een luttele vijf gulden een filmpje kan pakken. Mooie
zalen, digitaal geluid en de meest recente films doen me
dagelijks (ja, je leest het goed!) in een andere wereld
belanden.
 Na
een paar dagen ontspanning in Suva is het weer tijd voor
wat actie en besluit ik naar het Wilde Westen van Fiji te
gaan, Levuka. Het hele stadje is gebouwd in de typische
stijl van de wildweststadjes van pionier Amerika. In dit
piepkleine stadje (waarom ze het geen dorp noemen snap ik
nog steeds niet) slaap ik in het oudste hotel van Fiji en
ga ik op bezoek bij de vrienden van Simone. Door een paar
vrienden van Simone word ik op een avond uitgenodigd voor
een kavaceremonie (wat bier is voor de Nederlanders, is
kava voor Fijianen). Hoewel normaal gesproken dit uren en
uren kan duren, besluit ik na een kavaatje of vijf dat het
voor mij wel weer mooi is geweest. Mijn biertolerantie is
namelijk erg laag en ik wil niet de grenzen van mijn kavatolerantie
testen. Gedurende mijn verblijf in Levuka regent het elke
dag en hoewel één dag regen nog charmant en
interessant is, zijn vier dagen regen er drie teveel. Ik
ben dan ook heel blij als ik weer terug richting Suva kan,
omdat ik daar in geval van slecht weer tenminste nog wat
afleiding heb.
Goede gewoonten dienen nu eenmaal in ere te worden gehouden
en dus ga ik iedere dag weer braaf naar de bios. Films kijken
in Fiji is iets heel aparts. Waar Nederlanders hooguit lachen
om wat grappen en snuffen bij de emotionele scenes, laten
Fijianen continu van zich horen gedurende de film. Al met
al erg aanstekelijk en voor je het weet roep je ook hardop
dingen door de film heen.
 Omdat
Fiji geen Fiji zou zijn zonder de bounty-eilanden verlaat
ik Suva na een paar dagen om richting Kadavu te vliegen,
een eiland ten zuiden van Viti Levu (het hoofdeiland van
Fiji). Hier breng ik een paar dagen door op Albert’s Place.
Aardige mensen en heerlijk eten, maar geen degelijk strand
en snorkelgebied. Ook de zon laat het afweten gedurende
mijn verblijf daar en dus vertrek ik lichtelijk teleurgesteld
Kadavu om per boot naar het hele kleine eiland er tegenover
te gaan, Ono. Hier verblijf ik in een bure (typische Fijistyle
hut) op het prachtige strand van Jona’s Paradise Resort.
Het snorkelen direct aan het strand van Jona’s is gewoonweg
fantastisch! Elke dag zon, zee en strand……wat wil je nog
meer?
 Na
vijf dagen beachvolleybal, snorkelen, lezen, zonnen en zwemmen
komt er wegens budgetaire redenen een einde aan mijn verblijf
op Ono. Geheel opgeladen keer ik terug naar Suva om daar
volgens de pasgeboren traditie de nieuwe films te gaan bekijken.
Hoewel ik niet echt cultureel, historisch of actief bezig
ben geweest in Fiji, heb ik er toch een onvergetelijke tijd
gehad.
Vriendelijke (engelssprekende) mensen, een prettig klimaat,
prachtige natuur en uitzonderlijk lekker en gevarieerd eten
maken Fiji een waar paradijs op aarde.
vorige
reisverslag (Bolivia) | volgende
reisverslag (Singapore)
|
vliegticket
