De Pacaya vulkaan (8-3-2001)
Tijdens een voetbalwedstrijd georganiseerd door een
andere taalschool, kom ik in contact met wat Duitsers en
Amerikanen die van plan zijn om de actieve Pacaya vulkaan
te beklimmen. Uiteraard ben ik wel in voor wat sightseeing
dus we spreken af om de volgende middag met zijn allen op
pad te gaan.
Na een lange rit in een overvol en aftands mini-busje komen
we aan bij het vertrekpunt van onze klim. Na ongeveer 1.5
uur hiken komen we in de buurt van de top van de vulkaan.
Uitgestrekte vlakten met gruis en gestolde lava doen je
in een andere wereld wanen. Het laatste half uur klimmen
we behoorlijk steil omhoog en meerdere malen verlies ik
bijna mijn evenwicht op de momenten dat ik het lef heb om
naar beneden te kijken.
 Aanbeland
op de top van de vulkaan, omgeven door hete gassen afkomstig
van het binnenste van de vulkaan, kan bijna niemand het
weerstaan om een blik naar beneden te werpen om de lava
in de Pacaya rood-oranje te zien opgloeien. Het uitzicht
vanaf de Pacaya is adembenemend en hoewel ik me voorgenomen
had om niet teveel foto´s te maken, kon ik het toch
niet laten.
Aangezien het binnen een uur weer donker zou worden, moesten
we er na een half uurtje alweer vandoor. De afdaling is
erg leuk, want het is net alsof je door de sneeuw een berg
afgaat. Erg veel glijden en wegzakken in het gruis zorgen
voor verscheidene hilarische momenten. Als je eenmaal doorhebt
wat de beste methode is, dan ben je zo beneden.
Na een half uur zet de schemering in en worden we nogmaals
getrakteerd op een adembenemend uitzicht door de wolken
heen op de andere vulkanen. In het donker lopen we verder
terug naar ons startpunt om daar weer in het busje te stappen
voor de rit naar huis. Onderweg zing ik op het verzoek van
mijn medepassagiers nog wat nederlandse smartlappen en na
lang aandringen zelfs in het nederlands een verhaaltje.
Aan het einde van de rit spreek ik met één
van mijn medepassagiers (de Duitser Manuel) af om het weekend
wat te gaan touren in de buurt. Hoogstwaarschijnlijk gaan
we naar Panajachel en San Pedro La Laguna. Ik ben benieuwd
wat voor nieuwe ervaringen er daar weer voor ons in het
verschiet liggen.
vorige
reisverslag | volgende
reisverslag
|