King Canopy (1-5-2001)
In La Casa de Doña Tonita (El Remate) valt me
op een gegeven moment een latino op, die daar geregeld zijn
ontbijt en avondeten komt nuttigen. Aangezien we (ik en
mijn medereizigers) hier het 'één grote familie'-gevoel
hebben ontwikkeld raken we al snel aan de praat. In eerste
instantie 'verdenk' ik hem ervan Guatemalteek te zijn, maar
na enige wederzijdse introducties blijkt hij van Costa Ricaanse
komaf te zijn.
Wie Alvaro voor de eerste keer ziet zou nooit raden dat
ze te maken hebben met een bereisd en zeer succesvol zakenman.
Een oude spijkerbroek, trendy t-shirt, zonnebril en een
petje dat aan zijn hoofd lijkt te zijn vastgeroest typeren
de 44-jarige casanova (hier wijd ik niet verder over uit
:)) uit Costa Rica.
Het succes in de zaken bestaat voornamelijk uit de vele
Canopy-tours die hij bezit in (en ook enkele buiten) Centraal-Amerika.
Voor de Canopy-beten onder jullie zal ik even uitleggen
wat het precies inhoudt. In de jungle zijn er verscheidene
grote stevige bomen op een flinke hoogte verbonden door
staalkabels. Het is simpelweg de bedoeling dat je gezeten
in een tuigje met daaraan een katrol via de staaldraden
van de ene naar de andere boom Speedy-Gonzalezst.
Nu ben ik altijd graag op het goede moment op de goede plek,
en zo ook die dag. Alvaro vertelt ons dat hij bezig is met
zijn nieuwe Canopy-project in de jungle bij de ingang van
Tikal. Hoewel alle draden gespannen en de platformen gebouwd
zijn, hebben de gidsen van Guatemalteekse afkomst nog geen
ervaring met het begeleiden van toeristen door de hoge bomen
in de jungle van Tikal. Voor ons een geluk bij een ongeluk,
want Alvaro nodigt ons uit om de eerste groep toeristen
te zijn om deze Canopy-tour te testen.
  Als
een notoir dierenvriend (uitgezonderd paarden, stinkende
honden en muggen die absoluut een foutje van moeder Aarde
zijn) stem ik gretig toe om één van de proefkonijnen
te zijn. Om de feeststemming compleet te maken vertelt Alvaro
nog even dat normaal gesproken iedereen een vrijwaringsformulier
moet tekenen voor de verzekering, zodat hij bij eventuele
ongelukken niet aansprakelijk gesteld kan worden. Maar aangezien
de formulieren nog niet klaar zijn, verzoekt hij ons om
vooral niet naar te beneden te keilen of om onze handen
tussen de katrol te laten komen. Na deze mededelingen krijgen
we er alleen nog maar meer zin in, want MET verzekering
de toerist uithangen is toch wel heel erg avonturierlijk
(Opm: sarcasme voor de humorlozen onder jullie).
 De
volgende dag gaan we met een groep van ongeveer 12 man (en
vrouw) op pad naar Tikal. Eenmaal aangekomen worden we in
ons tuigje gehesen (zeer desastreus voor de eventuele toekomstige
voortplanting...auw) en met het verzoek om vooral niet aan
onze uitrusting te komen, laten we ons als makke lammeren
via de houten stellage de bomen inleiden.
Eenmaal boven komen de oergevoelens boven en aangezien driemaal
scheepsrecht is (de eerste twee hadden toch beter de katrol
kunnen vastmaken toen ze van het platform afsprongen), vertrek
ik als proefkonijn nummer drie. Eerlijk is eerlijk, ik bakte
er de eerste ronde helemaal niets van. Zwaaiend van links
naar rechts en zelfs een keer met mijn hand in de katrol
(lang leve de veiligheidshandschoenen!) kom ik na zeven
verschillende lijnen veilig weer op de grond terecht.
 Aangezien
ik zeer hardleers ben, ga ik drie dagen later weer in op
de uitnodiging van Alvaro om de Canopy te testen. Deze keer,
geleerd van mijn vorige fouten, gaat alles vlekkeloos. Als
een volleerd Tarzan vlieg ik van boom naar boom onder het
slaken van (denkbeeldige) oerkreten. Omdat ik de smaak te
pakken heb vraag ik Alvaro of het goed is als ik ook met
de volgende groep meega. Uiteraard wil Alvaro zoveel mogelijk
proefkonijntjes hebben gehad voor de Canopy-tour officieel
open gaat en dus mag ik nog een keer.
 Voor
degenen die in de buurt van Tikal zijn, kan ik zeker de
7-lijnen-lange-Canopy-tour aanraden (gemeend promopraatje).
Reken op ongeveer 25-30 US$ per persoon, waarbij je ook
een wandeling door de jungle en uitleg over planten en dieren
erbij krijgt. Ik wil zeker nog in de toekomst de 17-lijnen-lange-Canopy-tour
in Costa Rica proberen. Misschien wel over 2 weken als ik
Costa Rica aandoe en anders tijdens een volgende (wereld)reis.
vorige
reisverslag | volgende
reisverslag
|
vliegticket
