Eén grote familie (3-5-2001)
  En
jawel, nog meer El Remate in deze monoloog op internet.
Misschien zijn jullie onderhand het onderwerp al beu, maar
ik nog lang niet. Voor mij zijn de vier weken in El Remate
namelijk één groot thuiskomen geweest, bestaande
uit geweldige mensen (zowel locaal als reizigers), mooie
omgeving en een ongelofelijke atmosfeer.
 Ook
neem ik samen met de locale bevolking deel aan de feestweek
van het jaar, Semana Santa (Heilige Week). Gedurende Semana
Santa gaan alle remmen hier los en feest, zuipt en danst
iedereen erop los (zeer heilig gedrag dus).
Erg vermakelijk was de ´La Reina de la Playa´
schoonheidswedstrijd die op een avond in Semana Santa plaatsvond.
De vijf mooiste meisjes uit het dorp moesten de standaardactiviteiten
van zo´n wedstrijd uitvoeren zoals het paraderen in
bikini, avondjurk en sportoutfit. Verder het reguliere praatje
over het redden van de natuur, de arme kindjes in de derde
wereld en mijn persoonlijke favoriet, wereldvrede. Tot mijn
genoegen won mijn persoonlijke favoriet de titel ´Strandkoningin´en
favoriet nummer twee de titel ´Lentekoningin´.
 Na
de wedstrijd wordt er ruim baan gemaakt, zodat de jongeren
op een niet bestaande dansvloer uit hun dak kunnen gaan.
Geheel tegen mijn principes in drink ik meer dan normaal
(wat dus bijna niets is) en komen de stijve beentjes helemaal
los. Mijn kamergenoot Marc (Zwitser) en ik zijn tot onze
verbazing de enige toeristen die op de dansvloer aanwezig
zijn. Met mijn 1.90m steek ik torenhoog boven de rest uit
en trek dus aan alle kanten de aandacht. Hoewel er veel
paartjes samen aan het dansen zijn, op de afwisselend Spaanse
en dan weer Engelse muziek, is het niet moeilijk om danspartners
te vinden. Jongens dansen met jongens, meisjes dansen met
meisjes en verder alle mogelijke mixen van voorgaande combinaties.
Marc is zelfs zo enthousiast dat hij de Koningin van het
Strand uitnodigt om met hem te dansen. En zowaar, de uitnodiging
wordt geaccepteerd. Tot bijna 03.00 in de nacht dansen we
door in totale euforie.
 De
dag erna word je op straat herkend en begroet door mensen
die je je niet meer kan herinneren (nee, komt niet door
de alcohol). Hoewel we ons al praktisch inwoner van El Remate
voelden, nu was de transformatie werkelijk compleet. Hoewel
er gedurende mijn reis tot nu toe weinig zekerheden zijn
geweest en misschien er nog minder aan zitten te komen,
één ding is zeker: El Remate....I´LL
BE BACK!!!
vorige
reisverslag | volgende
reisverslag
|
vliegticket
