Petra (30 maart 2001)
  Het
Achtste Wereldwonder
Vandaag staat eindelijk Petra op het programma. Vooraf
door de reisorganisatie aangekondigd als het hoogtepunt
van de reis. Voor mij en Chittra ging dat in iedergeval
wel op, en ik denk ook voor de meeste van onze groep. Wel
vind ik de entreeprijs [incl. bedoeïnen/ paarden belasting
zo'n honderd gulden] schandalig hoog, maar dat mocht de
pret niet drukken. Als je met vakantie naar Jordanië
komt, moet je Petra gezien hebben. Volgens de Jordaniërs
en vele anderen zou Petra het achtste wereldwonder moeten
zijn. Helaas zijn er maar 7 officiële wereldwonderen,
waarvan er volgens mij nog 5 te bezoeken zijn. Vergeleken
met de "echte" wereldwonderen die wij bezocht
hebben, de piramides in Egypte [gizeh], de borubodur in
Indonesie, de chinese muur in China en de Taj Mahal in India,
zou Petra in dit rijtje niet misstaan.
 Om
half 8 werden we met taxi's richting petra gereden. Nadat
Olaf de tickets gekocht had, werden we allemaal naar het
visitorscentre gestuurd om te proberen een plattegrond van
petra te bemachtigen. Olaf had al verteld, dat ondanks de
hoge toegangsprijs er heel zuinig [gierig] met de kaarten
wordt omgegaan en dat ze niet automatisch bij elke toegangsbewijs
uitgereikt wordt. Toen we om zo'n plattegrond in een engelstalige
versie vroegen antwoorde de man nors dat hij deze niet had.
Wel in andere talen. Toen vroeg ik maar om een spaanse versie.
Hij begon toen druk te zoeken en heel wat lades open te
trekken maar geen spaanse kaart. Toen vroeg ik maar om een
duitse versie, en gelukkig, die had hij wel voor de hele
groep in voorraad. We konden eidelijk beginnen aan ons dagje
Petra.
 De
kloof
Onder begeleiding van onze jordaanse gids Ahmed hebben
we de ruim 1 km lange en zeer fraaie Sik [kloof] door gelopen.
Petra is de oude [rots] hoofdstad van de Nabateeen en het
ligt verspreid over een gebied van ca. 40 km2. De kloof
heeft muren van wel 70m. hoog.
Wat heerlijk was het om hier doorheen te wandelen. Ik hoopte
dat er nog lang geen einde aan zou komen. Helaas kwam er
na zo'n klein uurtje wandelen toch zover. Gelukkig werd
er niet lang getreurd want het uitzicht mocht er zijn. De
schatkamer van de farao kwam in beeld! Het beroemde plaatje
van Petra. In werkelijkheid was het net zo mooi als op de
foto's. Samen met de prachtige ongeving vond ik het echt
een wereldwonder waardig. Natuurlijk lieten we op deze plek
de camera's overwerk verrichten.
Jebel Madhbah
Daarna hebben we de Jebel Madhbah beklommen. Dat werd dus
trappen klimmen. Hier werd ik meteen weer geconfronteerd
met het feit dat ik nodig weer iets aan mijn conditie moet
gaan doen. De klim en de uitzichten waren letterlijk adembenemend.
Na de slangenrots, de leeuwenrots en de soldatengraven zijn
we even thee gaan drinken. Voorbij dravende ezels en dromedarissen
werden zo goed en zo kwaad als 't ging snel op de foto vastgelegd.
 Wandelen
Na de lunch brachten we nog een bezoek aan het bescheiden
museum en daarna liepen we richting koningsgraven om de
zware alternatieve terugroute te lopen. Deze route had Olaf
speciaal voor de actievelingen onder ons aanbevolen. Deze
route liep langs de jebel al Khubtha om uiteidelijk via
een tunnel bij de uitgang te komen. Het begin van het pad
was moeilijk te vinden. Gelukkig hadden we samen met Olaf
geluncht en die had het goed uitgelegd. Gewoon tegen de
koningsgraven aanlopen en dan naar links. Daarna de berg
rechts aanhouden en langs de rivierbedding lopen. Onderweg
kwamen we nog een stel bedoeienkinderen tegen. Het verschil
tussen kinderen in Syrië en Jordanië is heel groot.
Kon je in Syrië geen stap verzetten, of er werd door
kinderen om een snoepje of een stylo gevraagd, in Jordanië
laten de kinderen je met rust, nemen wel een snoepje aan,
maar geven zelfs de pennen terug. De route langs en door
de rivierbedding was echt schitterend. Even later moesten
we door een nauwe kloof met behoorlijk hoge obstakels om
onze weg te vervolgen. Deze tocht is echt iedereen aan te
bevelen, want het was zelfs nog mooier dan de tocht van
vanmorgen met de adembenemende uitzichten. De hele route
waren we geen kip tegengekomen.
's-Avonds hebben we in het hotel, Petra Diamond, gegeten,
want volgens Olaf zou er deze avond een typisch jordaanse
schotel op het menu staan [een of andere omgekeerde schotel].
Helaas was hij verkeerd geïnformeerd, want we kregen
precies hetzelfde buffet als de dag ervoor. Het buffet op
zich was wel goed, maar 7 gulden voor een klein flesje cola
is gewoon te duur.
Goed morgen nog een dag Petra en dan zit de vakantie er
weer op !
vorige
reisverslag |
vliegticket
