Kenia - Amboseli Nationaal Park

| Introductie Kenia | Nairobi | Naivasha meer | Magadi meer | Nakuru |
| Baringo & Bogoria meer | Meru NP | Turkana | Treinreis Nairobi - Mombasa |
| Tsavo Nationaal Park Oost | Amboseli Nationaal Park | Karen Blixen | Mombasa |
| Aberdare NP | Samburu Wild Reservaat & Ruma Nationaal Park |
| Masai Mara Wild Reservaat | Kericho | Kora Nationaal Reservaat | Safaritips |

door Joke Warmenhoven

Amboseli Nationaal Park

40 kilometer ten noorden van de hoogste berg Kilimanjaro (bijna 6.000 meter), ligt het Amboseli Nationaal Park. De zonsopgang in het Amboseli Park willen we zeker meemaken, de Kilimanjaro is dan zo mooi met zijn altijd besneeuwde top. Het is een magnetisch veld dat je aantrekt deze berg te beklimmen, wat ontzettend veel gedaan wordt, ooit heeft een meisje van 8 jaar deze berg beklommen.

Het landschap met op de voorgrond een kudde olifanten en als decor de besneeuwde top van de Kilimanjaro. Het park is genoemd naar het uitgedroogde meer Amboseli. Het is het woongebied van de Masai. De Masai in Kenia behoren tot de bekendste onder de paar duizend inheemse volken in de wereld. Eeuwenlang trokken ze met hun vee over de savannes van Kenia en Tanzania zonder dat iemand ze ook maar een strobreed in de weg legde. Maar zoals zoveel inheemse volken wordt ook de trotse Masai en hun cultuur bedreigd. Lang en slank, met de arrogante gratie van zijn Nilotische voorouders: een Masai (letterlijk krijger). Over de Masai is al zoveel geschreven, dus dat laat ik aan anderen over. Via het plaatsje Namanga rijdt je naar het Amboseli Nationaal Park. Namanga is ook de grensovergang naar Tanzania. In Namanga zijn allemaal kraampjes met souvenirs, die de Masai graag willen verkopen. Ze zijn erg opdringerig, je komt bijna niet van ze af. Maar wat wil je, ze moeten ook eten. Over de steppe kan een scherpe wind waaien en het kan stoffig en zanderig zijn. We zouden eerst een Lodge nemen om vervolgens de tent weer op te zetten. Er zijn meerdere kampeerplaatsen in het Amboseli Park en we zochten de beste uit. Tijd heb je in overvloed als je de safari’s op jezelf doet. En zo besloten we eerst te gaan kijken naar de kampeerplaatsen.

We hadden een prachtig plaats met het uitzicht op de berg “de Kilimanjaro”. We gingen houtsprokkelen voor het kampvuur die avond. We namen twee panga’s (hakmes) mee om het hout te hakken en gingen op weg. In de buurt waar we onze tent hadden opgezet was niet veel afvalhout. Dus we liepen verder met drie man en zagen een halve (behoorlijke tak) van een boom liggen. De doorsnee van de tak was toch wel 25 centimeter en twee en een halve meter lang. We namen de tak mee met veel tussenpozen om even te rusten, (want de tak was wel erg zwaar), kwamen we weer in het kamp aan. De drie achtergebleven personen moesten vreselijk lachen om het feit dat we geen takjes bij ons hadden, maar één behoorlijke grote tak. Nog even kleine takjes sprokkelen voor het aanmaken van het kampvuur. Er was een heel klein winkeltje waar je limonade en bier kon kopen. Achter de winkel hadden ze een gat gegraven om het afval erin te gooien. Het gat was met gaas dichtgemaakt zodat de bavianen of andere dieren geen blikjes of ander afval konden pakken. Daarom heen was het afgezet met acaciastruiken. Dit vonden we wel slim want in een van de Lodges waar we overnacht hadden was ook zo’n gat (niet dichtgemaakt) maar open, zodat de bavianen, maraboes of andere dieren het er zo uit konden halen. Levensgevaarlijk voor de dieren. We zagen toen bavianen met kapotte flessen lopen. Hier verwonder ik me nog over, ooit is dit een keer op TV geweest. Toch moet het management die bij een Lodge werken een betere oplossing zoeken, voor het afval. Want anders gebeuren er zeker ongelukken.

Tijdens een geweldige gamedrive hebben we ontzettend veel olifanten gezien, we reden naar een berg, die we gingen beklimmen, want als je bovenop de berg stond kon je de olifanten zien, die de rivier overstaken een fantastisch uitzicht. Eerst zagen we dat ze richting de berg liepen en Simon zei: ze steken straks de rivier over en gaan eerst baden. Die route doen ze bijna elke dag. Er waren veel kleintjes bij, die met hun moeders de rivier overstaken. De klim was de moeite waard we hebben de hele tijd de olifanten gevolgd en zaten heerlijk op de berg en genoten van het landschap met de olifanten in het water totdat we ze niet meer zagen door het dichte struikgewas. Op onze terugweg naar het kamp zagen we in de verte moeder cheetah met een kleine bij een gazelle die ze oppeuzelde, we wilden ze niet storen en reden weg. Cheetah’s hebben het al zo moeilijk. In het kamp maakte we eerst een heerlijk kopje soep en maakte een praatje met de toeristen. De aardappelen werden geschild, groenten schoongemaakt, zodat alles klaar stond voor de avond. We vertelde uiteraard van de olifanten die de rivier overstaken en dat we twee uur op de berg hadden gezeten. De toeristen waren zeer verwonderd, waarom ze dat niet hadden gezien. Dus we hadden meer geluk als de andere toeristen, die hadden alleen maar impala’s gezien. Na het avondeten staken we het kampvuur aan en genoten van de vlammen en uiteraard van de geluiden die avond met een prachtige sterrenhemel. Om 12.00 uur ’s nachts zeiden we tegen elkaar morgen staan we vroeg op dan kunnen we de Kilimanjaro goed zien. Om 2 uur ’s nachts werden de meeste toeristen wakker van een getrompetter. Trouwens alle kerosine lampen bij de tenten werden hoog aangezet om vooral meer licht te krijgen en ja hoor achter onze tenten kwamen drie olifanten aangerend en het getrompetter ging maar door, waarschijnlijk waren ze de andere kudden kwijtgeraakt. Ze liepen op een holletje met hun slurf omhoog en hun oren wapperden. Zaklantaarns van de toeristen werden aangedaan om het tafereel goed gade te slaan. Na een kwartier was de rust weer teruggekeerd in het kamp en alle lichten werden uitgedaan of op een laag pitje gezet. Iedereen ging naar bed. We hadden op dat moment geen slaap meer en gingen bij het kampvuur zitten wat nog steeds brandt. Om 4 uur gingen we weer naar bed. 6 uur stonden we weer op. Een nieuwe dag van wild zien. Na een heerlijk ontbijt reden we weg voor een gamedrive we hadden een kleine lunch meegenomen, omdat we de hele dag het wild wilde opzoeken. We namen de andere kant van het park in de hoop de neushoorns te zien. Ons geluk kon niet op, deze dagen in Amboseli Park we zagen twee neushoorns in de verte lopen en reden erna toe. Wat zijn deze oerdieren groot met hun kleine ogen. Ik vroeg Simon of we weer naar de rivier toegingen en hij zei, dat doen we op de terugweg. We kwamen kudden impala’s tegen en op een rotsblok heerlijk in de zon de agame deze zijn grijs of blauw met een schitterende rode of gele kop en een roze staart. De elandantilope die schuw is zagen we in de verte en een wrattenzwijn met kleintjes. We reden door een erg dicht struikgewas en zagen in een flits een luipaard het pad oversteken. Natuurlijk gingen we zoeken, misschien zouden we hem nog tegenkomen, maar het was hier zo dichtgegroeid. Jammer, pech gehad.

Kuddes gnoes kwamen we tegen, Grant- en Thomson gazellen. We reden terug naar de rivier, we zagen geen olifanten dus, of ze hadden de rivier al overgestoken of ze moesten dit nog doen. We reden op ons gemak weer naar onze tenten. En daar zagen we ontzettend veel olifanten komen aanlopen. Magnifiek, we zetten de motor van de auto af en wachten totdat de kudde dichterbij kwam. Ze liepen op een 10 meter afstand van de auto en we konden ze goed gadeslaan. Het is altijd leuk als de olifanten kleintjes bij hun hebben. We reden terug naar ons kamp en zagen twee toeristen onze tak van het kampvuur probeerde mee te slepen. We waren net optijd. Wat een brutaliteit was dat. Toen we er wat van zeiden werden ze nog kwaad ook. Maar de tak hadden we toch weer terug. We genoten van het kampvuur en de verhalen kwamen vanzelf.

vorige reisverslag | volgende reisverslag

Bestel 'n vliegticket, hotelkamer en nog veel meer via Travelmarker

Zoek een voordelige vliegticket lastminute reisverzekering hotelkamer vakantiehuisje camping reisarrangement golfreis cruise huurauto treinreis