Treinreis Nairobi - Mombasa
  De
14-uur durende treinreis van Nairobi naar Mombasa is lang,
maar zeer avontuurlijk. Vandaag de dag doet je er met het
vliegtuig 40 minuten over.
Nostalgisch is het zeker. Als je het station op komt lopen,
is de drager voor je bagage al bij je. Je wordt naar een
tafeltje gebracht voor een drankje en je hebt je eigen ober,
die over je waakt. Na het wegrijden van de trein, die minstens
200 meter lang is, serveert de gekleurde kelner in smetteloos
wit, een etentje alleen voor eerste klas reizigers in de
restauratiewagon. Je naam wordt op kartonnen kaartjes geschreven
evenals je coupénummer. Elke wagon heeft een porter.
De trein vertrek altijd op tijd. Het is werkelijk enig om
met de trein te gaan en we hebben dit vier keer beleefd.
Waarvan de eerste twee keren geweldig waren en de twee laatste
keren slecht omdat ze overgeboekt hadden, dus geen ontbijt
en het diner was ook niet geweldig. Het tafelkleed was zo
smerig dat je bijna geen hap door je keel kreeg.
In de bar spraken we met de bevolking en naar buiten kijkend
zagen we giraffen wegrennen, impala’s sprongen ver
en hoog. Veel dieren houden zich op in de buurt van de spoorweg.
Overboeking
Als je aan het dineren bent, wordt je coupé omgetoverd
in een slaapwagon. We waren met z’n drieën en
hadden twee coupés met een tussendeur geboekt. We
hadden een plaats over. Die wel betaald was, we hadden namelijk
voor vier personen betaald. Eerst kwamen er drie militairen
bij onze coupé en klopte keurig netjes aan. De heren
vertelde dat dit hun coupé was. Ze hadden namelijk
ook hun boekingskaartje bij hun daarop stond hetzelfde nummer
van onze coupé. De porter moest eraan te pas komen.
En het gekibbel begon in het Swahilies, in het Engels en
natuurlijk in het Nederlands. Toen werd er beslist dat een
persoon bij ons moest slapen, waar we het niet mee eens
waren. De drie militairen gingen weg met de mededeling dat
ze toch weer terug zouden komen. Na een half uur kwam een
militair weer terug met nog iemand anders, die bleek een
schoolmeester te zijn. De porter kwam ook aangelopen en
de discussie ging weer verder op de gang. Uiteindelijk hebben
we toegestemd dat de wildvreemde schoolmeester bij ons kon
in trekken. Wat moesten we, ook zij hadden eerste klas geboekt
en konden er niets aan doen dat de trein overgeboekt was.
We hadden het toch wel gezellig die avond met de wildvreemde
schoolmeester.
De volgende morgen konden we ons wassen aan het piepkleine
wastafeltje de schoolmeester was al aangekleed en gewassen.
Toen we voor het ontbijt naar de restauratiewagon gingen
was ook die volgeboekt. Aan de porter hebben we gevraagd
om koffie en thee in de coupé te brengen. Het ontbijt
hebben we maar achterwege gelaten.
Het is raadzaam om tijdens een treinreis een zaklantaarn
bij je te houden, want het komt nogal eens voor dat de stroomvoorziening
het niet doet. Over het laken liggen -schijnbaar onnodig-
twee wollen dekens. In de vroege ochtend komen ze echter
goed van pas. Wanneer de trein zich van 0 naar 1600 meter
omhooggewerkt heeft, wordt het erg koud.
Juichende kinderen staan langs de spoorlijn en een penetrante
lucht komt in je neus, we gaan de krottenwijk voorbij. Oude
loco’s staan te verrotten, daar doen ze niets aan.
Voor de kinderen betekent elke morgen weer een dag van niks
doen. Bij ons blijft echter een wat aangenamer herinnering
bij, zodat ik deze treinreis zeker aanbeveel. Het is enig
om dit te doen. De spoorlijn gaat dwars door Kenia heen.
Van Mombasa aan de Indische Oceaan, naar Nairobi en visa
versa. De toenmalige koloniale heersers, hadden 1500 goedkope
werkkrachten uit hun andere Indische kolonie gehaald. Negen
maanden werden de spoorarbeiders geterroriseerd. Iedere
nacht kwamen de maneaters (leeuwen) hun tol eisen en sleepten
een of twee koelies uit de tenten. In december 1898 bereikte
de angst zo’n hoogtepunt, het werk werd 3 weken stilgelegd.
Want ze dachten dat het geen gewone leeuwen waren maar vermomde
duivels. Er heerste gele koorts, malaria en dysenterie.
En de zieken werden een gemakkelijke prooi. 28 Indiërs
werden verslonden. Kolonel Patterson had de leiding over
de aanleg van de spoorlijn en werd door de koelies en inheemsen
als een held vereerd toen hij de maneaters uitgeschakeld
had.
In Nairobi is het Spoorweg Museum, waar nog steeds het wagonnetje
staat dat gebruikt is voor de film “Out of Africa”.
En uiteraard oude loco’s.
vorige
reisverslag | volgende
reisverslag
|
vliegticket
