Chitimba, Livingstonia en Mzuzu (juli 2001)
Samen met Jon een bus gepakt naar de grens. De grensovergang
was een brug over een rivier en na de nodige (langdurige)
formaliteiten uiteindelijk de grens overgestoken en een kleine
minibus genomen naar Karonga (het eerste dorpje in Malawi).
Er bleken geen bussen meer te gaan naar Mzuzu waar we eigenlijk
heen wilden gaan. Dus liften. Na lang wachten en nog wat illegaal
geld wisselen konden we meerijden met een grote vrachtwagen
met grote balen rijst waar we op mochten zitten. Daar zaten
al een stuk of tien Afrikanen op, dus het leek net een bus.
Geweldig genoten! Eindelijk niet opgepropt in een te warm
busje, maar lekker doorwaaien in het stof en maar zwaaien
naar de roepende mensen langs de weg. En een fantastisch uitzicht
op het lake Malawi.
In het donker voor een guesthouse bij Chitemba (Mzuzu was
niet meer haalbaar) uitgezet. Ons guesthouse was erg 'basic'.
Geen elektriciteit, geen douche en zoals bleek in het daglicht
een gezamenlijk toilet in de vorm van een hutje achteraf
met een stinkend gat in de grond.
De volgende middag speelde het nationale team van Malawi
voetbal tegen Zuid Afrika en tot ieders verbijstering won
Malawi met 1-0. Dit was voldoende reden tot een groot feest,
zodat iedereen stoned en/of dronken was tegen de tijd dat
wij van het strandje terugkwamen in het guesthouse. En dat
terwijl de televisie waarop de voetbalwedstrijd te zien
was bijna een uur lopen verwijderd was van ons guesthouse.
Tijd genoeg om te ontnuchteren, zou je zeggen.
  Livingstonia
Op loopafstand (dat wil zeggen ruim vijf uur klimmen)
van Chitemba ligt een dorpje in de heuvels dat rond 1900
opgezet is door Schotse missionarissen. Livingstonia lijkt
op een Engels dorpje, maar dan midden in Afrika.
We werden gegidst door de jongere broer van Mike, genaamd
Him. Mike, de eigenaar van het guesthouse zou ons eigenlijk
gidsen, maar kwam vanmorgen om zes uur aan met het lamme
excuus dat hij last had van een geïnfecteerde wond. Maar
volgens Jon, die de wond had gezien, leek het al een oud
litteken. Waarschijnlijk had hij een kater van de vorige
dag (de voetbalwedstrijd).
Tijdens de zware klim werden we naast Him (de gids) en
Jon vergezeld door een hond die ons gisteren als gevolgd
was van het strand en klaarblijkelijk ook in ons guesthouse
de nacht had doorgebracht. Deze hond liep alleen maar met
blanke mensen mee. Afrikanen slaan honden of gooien stenen
naar hen.
Gedurende de wandeling spectaculaire uitzichten over het
Lake Malawi, mooie watervallen en uiteindelijk na veel zweet
en een lokaal biertje (leek meer op havermoutpap dan op
bier) kwamen we aan in het slaperige Livingstonia.
Heel apart die stenen huizen in Engelse stijl. In Stone
House (de eerste missie post) uitgerust, geluncht en afscheidgenomen
van Jon die vanuit Livingstonia verder zou reizen. Wij zijn
samen met Him na de lunch teruggelopen naar Chitemba.
Mzuzu
Helaas net de bus gemist om kwart over zeven 's morgens
en daarna bijna drie uur gewacht om uiteindelijk met een
truck met lading zand en passagiers te vertrekken richting
Mzuzu. Na een eindeloos lange rit stonden we tien minuten
voor Mzuzu stil aan de kant van de weg vanwege een 'fuel
problem'! Ze hadden te weinig benzine meegenomen, dus werd
er besloten dat een aantal mensen met minibusjes verder
vervoerd zouden worden en dat een persoon met een emmertje
mee zou gaan om benzine op te gaan halen in Mzuzu.
Na een vergeefse zoektocht om traveller cheques in te
wisselen (banken sluiten hier al om twee uur 's middags
op werkdagen) op de pof bij ons hotel gegeten en na onze
basic ervaring in Chitimba lekker warm gedoucht. Helaas
blijkt Malawi nog niet erg internet ontwikkeld te zijn.
In Mzuzu (vier na grootste plaats en provincie hoofdstad
in het Noorden van Malawi) zijn welgeteld vier oude, krakkemikkige
computers te vinden.
vorige
reisverslag (Tanzania) | volgende
reisverslag
|
vliegticket
