Vwaza Marsh wildlife reserve (juli 2001)
Na de noodzakelijke transacties in Mzuzu, zoals geld halen
bij de bank (pas na anderhalf uur wachten aangezien de wisselkoersen
van die dag nog niet bekend waren (zucht.) en naar de supermarkt
om inkopen te doen, zijn we per minibusje en pick-up truck
naar het Vwaza Marsh park gegaan.
Het is een wildlife park dat makkelijk bereikbaar is met
het openbaar vervoer en dus ideaal voor ons. Je kunt er
kamperen in het park (tussen de wilde dieren !!!) en onder
begeleiding van een parkranger wandelingen maken in het
reservaat.
  Het
laatste stuk weg was verschrikkelijk slecht, enorme gaten
in de weg en veel stof, zodat we na een uur blij waren uit
de pick-up te kunnen stappen. De eerste olifant was al van
zeer dichtbij te zien bij de ingang van het park, op 5 meter
afstand. Wel een beetje eng, want de camping is ongeveer
een kilometer lopen het park in, en ondanks de olifant wuifde
de ranger bij de ingang ons gewoon door, zonder begeleiding
of iets! "Hoe zit dat met die olifant ?" vroeg ik angstig,
waarop men antwoordde dat als er een olifant achter ons
aan kwam, we maar terug moesten komen naar de ingang. Jaja,
alsof we daar nog tijd voor zouden hebben ..
Maar goed, onze angst bleek overdreven want we hebben zonder
kleerscheuren de camping gehaald, waar overigens niet eens
een hek omheen stond zodat je echt midden in het park staat.
Tentje opgezet, lekker gekookt (Jan Kees dan, Alie is voor
de gezelligheid en de afwas) en daarna bij een waxinelichtje
en in het licht van de halfvolle maan genoten van de Afrikaanse
nacht onder een prachtige sterrenhemel. En gelukkig die
nacht geen wilde beesten vlakbij gezien of gehoord.
De volgende dag stond om exact 6 uur een parkranger bij
onze tent voor onze eerste wandeling. Het was een klein
mannetje met een enorme shotgun op zijn rug, ongeveer half
zo groot als hijzelf. We hadden nog net niet onze koffie
en broodjes op, Zo'n punctualiteit hadden we nog niet eerder
ervaren in Afrika.
  De
wandeling duurde 2 uur en ging door het park en langs het
meer, waar een grote groep nijlpaarden lekker in het water
lag. Terug op de camping zagen we na een tijdje zitten aan
de picknicktafel een grote kudde olifanten passeren op nog
geen 50 meter afstand, op weg om te drinken bij het meer.
Even leek het of ze ons opmerkten en onze kant opkwamen,
dus plukten we gauw al onze spullen bij elkaar en gingen
richting tent (alsof dat zal helpen als je door een olifant
wordt belaagd .), maar het bleek vals alarm.
Later kwam tot onze verbazing Jon aangelopen, de Britse
jongen met wie we in het zuiden van Tanzania en in het noorden
van Malawi hebben gereisd. Samen met hem en nog een andere
toerist uit Spanje hebben we 's middags weer een wandeling
gemaakt met de parkranger. We zagen weer olifanten, ditmaal
van heel dichtbij want er zat een familie achter het kantoorgebouwtje
verderop, lekker te eten van struiken en bomen. En Jan Kees
en ik trapten bijna op een giftige slang, die verscholen
zat in laag struikgewas. En wij waren zo slim geweest om
onze sandalen aan te doen ... Daarna gingen we richting
de rivier, waar onze gids ons maande om stil te zijn vanwege
een krokodil die daar ergens lag. Al sluipend liep hij verder,
en wij er precies zo achteraan.
En inderdaad, om de bocht lag een vette krokodil, die ik
eerst voor een steen aanzag tot hij in beweging kwam. Terug
richting camping waren de olifanten van achter het kantoorgebouw
op weg naar de rivier, dwars door het pad waarop wij liepen.
Na een tijdje wachten vanwege 2 vechtende olifanten die
het pad blokkeerden (geweldig gezicht) bereikten we met
een omweg het kantoor.
vorige
reisverslag | volgende
reisverslag
|
vliegticket
