Van een mug een olifant maken
(2-10-2001)
  Na
Malacca, Kuala Lumpur, de Cameron Highlands en het nationale
park Taman Negara (130 miljoen jaren oud regenwoud!) werd
het dan eindelijk tijd voor onze eerste gezamenlijke bounty-eilanden,
The Perhentian Islands. Op aanraden van enkele lokale experts
besluiten we om naar het Paradise Island Resort te gaan
op de grotere van de twee eilanden. En jawel, zoals Adam
en Eva in hun paradijsje terecht kwamen, zo vielen ook wij
met onze neus in de boter.
De mensen op het resort waren enorm vriendelijk, een nabijgelegen
restaurant serveerde de beste Maleisische gerechten die
we tot nu toe hebben geproefd en het snorkelen in de kristalheldere
zee aan een nabijgelegen strandje was fenomenaal. We zagen
massa's prachtig gekleurde vissen, haaien, een enorm grote
maar oerlelijke humphead-parrotfish en Hanane zag zelfs
nog een kanjer van een schildpad voorbij peddelen. Kortom,
je zou bijna gaan denken dat het niet paradijselijker meer
kon worden.
Maar gelukkig (of niet?), Jeroen zou Jeroen niet zijn als
hij ook hier geen kleine kanttekening bij zou plaatsen.
Wat zeg ik, klein? GROOT zal je bedoelen!
 Zoals
Adam en Eva een sneaky slang hadden, die de boel in het
paradijs een beetje kwam verpesten, zo hadden wij Mevrouw
Mug. In die heerlijke zwoele avonden waarop we graag lekker
buiten op het verandaatje van ons huisje wilde zitten of
een strandwandeling wilde gaan maken, kwam zij met de ontelbare
dames van haar theekransje op bezoek. En als ze het nu nog
bij wat koetjes en kalfjes hadden gehouden, dan had je mij
niet horen klagen. Maar helaas, hun prikkelbare gedrag zorgde
ervoor dat het bezoek al snel uit de hand liep. En hoewel
ik had gehoopt dat ik ze op hun teentjes kon trappen (oftwel
dat ze 'lichtgeraakt' zouden zijn en zouden opdonderen),
ik kon ze zelfs met handen en voeten niet uitleggen dat
ze niet gewenst waren.
Kortom, elke dag zaten we weer onder de muggenbulten en
werden mijn gedachten steeds moordlustiger. Gedurende de
uren dat de muggen buiten regeerden en wij binnen onze toevlucht
moesten zoeken, heb ik veel kunnen nadenken over een aantal
mogelijke oplossingen voor dit enorm grote probleem. Bij
deze mijn beste twee ideeën:
1) Laten we iets uitvinden dat van een mug een olifant maakt.
Van de ene soort hebben we er duidelijk teveel, terwijl
de andere nog steeds met uitsterven bedreigd wordt. Verder
zijn olifanten lang niet zo irritant als muggen. Hebben
jullie wel eens een olifant op je kamer horen zoemen, terwijl
je net lekker lag te pitten? Licht aan, zoeken, geen succes,
licht uit en hokuspokus daar is ie weer, zoemzoem? Nee?
Dat dacht ik al! I rest my case...
2) Aangezien ik straks een baan moet zoeken, leek het me
een goed idee om meerdere muggen in één klap
te slaan. Als ik nu eens een bedrijfje opricht dat wetenschappelijk
onderzoek gaat doen naar anti-muggenspul wat ook daadwerkelijk
werkt? Niet van dat spul wat we nu op de markt hebben, want
daar heeft de gemiddelde mug een broertje dood aan. Nee,
echt kwaliteitsspul wat niet ruikt, niet giftig is (behalve
voor de mug uiteraard) en waarmee ik tussen neus en lippen
door ook nog eens miljonair mee word. Een plan waar geen
speld tussen te krijgen is lijkt me!
vorige
reisverslag (Singapore) | volgend
reisverslag (Cambodja)
|
vliegticket
