Bako National Park (29 & 30 september 2001)
  Vandaag
om 09.00 uur vertrokken met de bus naar het oudste en kleinste
natuurpark van Sarawak: Bako National Park. Dit park ligt
ten noorden van Kuching aan de Zuid Chinese Zee.
Na een half uur rijden stappen we over op een aantal boten
die ons in ongeveer 20 minuten naar het park brengen.
Bij aankomst lopen we richting de kantine en we zien al
direct veel makaken en eekhoorns. Op de verranda van de
kantine merken we goed hoe brutaal deze apen zijn. Ze zitten
al snel om ons heen en in een onoplettend moment grist een
aap een blikje drinken van de tafel.
 Na
het inchecken gaan we naar de houten huisjes aan de rand
van de jungle waar we overnachten. Na alles uitgepakt te
hebben, maak ik met twee anderen een tocht door het park
van ongeveer 3,5 uur. We klimmen door het dichte woud omhoog
naar de top van een aantal heuvels waar de begroeiing een
stuk dunner is dan beneden. We zien tijdens de tocht een
aantal neusapen (komen alleen in Borneo voor) en beneden
in het park zien we nog een paar baardzwijnen en een slangetje.
In het mangrovebos is het water verdwenen en zien we allemaal
kleine blauw gekleurde krabbetjes over de kleigrond lopen
en hoog in de lucht zweeft een visarend.
's Avonds eten we bij de kantine en aansluitend gaan we
naar het bezoekerscentrum om een film te zien over de dieren
die voorkomen in Borneo. We gaan om 22.00 uur slapen en
zetten de wekker op 06.00 uur.
  De
kans om dieren te zien is het grootst in de ochtend, vandaar
dat we er zo vroeg uitgaan. Met al mijn kamergenoten vertrek
ik om 06.30 uur en gaan we via de kuststrook naar een van
de stranden van Bako.
Bij aankomst zien we een groep makaken op het strand naar
voedsel zoeken. Op de terugweg zien we een aantal neusapen
door de bomen slingeren. Dit is echt een heel mooi gezicht.
Je ziet ze grote sprongen maken van de ene boomtop naar
de andere. Af en toe lijkt het of ze verdwenen zijn en dan
ineens springen ze weer verder.
We gaan bij het beginpunt van de route door naar een andere
route die ons bij een ander groot verlaten strand brengt.
Na ongeveer 1,5 uur staan we op een rotspunt en ongeveer
40 meter beneden ons zien we het strand verscholen tussen
de rotsen. We klimmen naar beneden via een steil pad en
nemen een duik in het warme water van de Zuid Chinese Zee.
Na 1,5 uur keren we terug naar de kantine waar de makaken
ons tegemoet komen. Na de lunch gaan we naar het strand
voor de kantine die ongeveer 600 meter lang is. Er is niemand
te vinden en we zwemmen in het heerlijk warme water. Het
is erg warm en de zon laat zich ook geregeld zien; het is
een van de warmste dagen die we tot nu toe hebben.
 We
blijven de rest van de middag bij de kantine waar nog genoeg
te zien is. Een parkwachter wijst ons op een gifslangetje
die een kikker opvreet. Beetje luguber om te zien maar wel
heel bijzonder. Ook zien we nog een vliegende eekhoorn op
een boom en een paar varranen waaronder één grote. Deze
werd alleen door een baardzwijn weggejaagd waardoor het
helaas niet mogelijk was om daar een foto van te maken.
Ik ben nog heel even naar het nabijgelegen mangrovebos gelopen
in de hoop neusapen te zien en na een klein tijdje wachten
zie ik er een paar over de rotsen via het strand de jungle
ingaan. Het is wel gebleken tijdens alle tochten dat het
belangrijk is om zo stil mogelijk door de jungle te lopen
en niet te snel te lopen. Een groepje is vrij snel en redelijk
luidruchtig door het park getrokken en heeft niets kunnen
zien.
vorige
reisverslag | volgende
reisverslag
|
vliegticket
