Het Noordereiland
Na een bootreis van drie uur met de Interislander arriveer
ik een dag later in de winderige hoofdstad Wellington, op
het Noorder Eiland. Nu begint toch echt het laatste deel
van mijn reis. Nog een ruime week en dan vertrek ik naar
Nederland. Daarvoor wil ik eigenlijk nog een keer parachutespringen.
Via het verlaten art-deco stadje Napier, waar ik een rustige
nacht doorbreng, rijd ik naar Taupo. Hier kan je de goedkoopste
dubbelsprong ter wereld maken. Ook Phil, een Britse round-the-world
backpacker, wil van deze mogelijkheid gebruik maken. Samen
staan we ’s ochtends voor het hostel te wachten op
het busje van Taupo Tandem Skydiving.
  Net
als ik wil ook hij over drie dagen in Auckland zijn. Ik
om mijn auto te verkopen, hij om zijn vliegtuig naar Amerika
te halen. We besluiten om samen te reizen.
Vanwege de dreigende regen wordt het parachutespringen
uiteindelijk afgelast en opgeschoven naar de volgende ochtend,
in plaats daarvan maken Phil en ik een wandeling naar de
Huka Falls. Deze woeste watervallen maken deel uit van de
Waikato River, de langste rivier in Nieuw Zeeland. Per seconde
stroomt er zo’n 300.000 liter water door de smalle
waterdoorgang.
 Diezelfde
middag gaan Phil en ik samen met een gids een stuk stroomopwaarts
de Waikato River kajakken. De rivier stroomt hier door een
thermaal gebied met rokende kraters, stomende geisers en
borrelende modderbadjes. Op sommige plekken aan de kant
van de rivier is het water kokend heet!
 Na
een adembenemende ochtendsprong vanuit een motorvliegtuigje
ruim 3500 meter boven de aarde, zien Phil en ik de middag
daarop in Rotorua nog veel grotere geisers en kokende modderpools.
Rotorua is een zeer toeristisch stadje met een rijke Maori
geschiedenis, die tegenwoordig helaas vooral wordt ingezet
om onwetende toeristen te lokken.
 Net
als op vele andere plaatsen in Nieuw-Zeeland, lijkt ook
in Rotorua de schitterende Maori cultuur kunstmatig in stand
te worden gehouden door de toeristische geldbuidel. Een
traditionele hangi (maaltijd) is toch echt een stuk minder
traditioneel in een vijfsterrenhotel, met Europese alternatieven
en dure wijnen.
Vanuit Rotorua rijden Phil en ik na een korte nacht in
enkele uren naar Auckland. Willy heeft even een kleine reparatie
nodig aan de wat wankele uitlaat, maar ook deze hindernis
neemt hij met gemak. Ik drop Phil op het internationale
vliegveld van Auckland en ga zelf op zoek naar een hostel.
 Ook
al valt het me emotioneel zwaar, mijn laatste missie is
duidelijk: voor dinsdag moet Willy Wanker verkocht zijn.
Juist op het moment dat ik heb besloten om zowel zaterdag
als zondag naar twee automarkten te gaan, komt de 28-jarige
Duitser Gajus totaal jetlagged de slaapzaal binnengestrompeld.
Met een hese, vermoeide stem vertelt hij me dat hij vandaag
is aangekomen en voor zijn reis door Nieuw-Zeeland een auto
nodig heeft. Hij heeft enkele koopauto’s bekeken,
maar denkt nu aan huren. Hmmm…
Met Gajus naast me verlaat ik de volgende dag tevreden
Auckland. Mijn aanbod om Willy van mij over te kopen na
een testrit van vier dagen door het noorden van het Noorder
Eiland, is bij Gajus in goede aarde gevallen. Het enige
wat meneer Wanker nu hoeft te doen, is nog vier dagen volhouden.
Ik probeer zijn krachten te sparen, hem te ontzien, te liefkozen
zelfs. Ik ben blij dat ik niet langer in Auckland hoef te
blijven. Net als een half jaar geleden, vind ik de stad
grauw en mistroostig. Altijd regen ook.
 De
tocht langs het lieve Russell, het beladen Waitangi, de
afgelegen Henderson Bay, het verre Cape Reinga en het spookachtige
Dargaville is schitterend en heel ontspannend, ondanks dat
het tussen mij en Gajus niet helemaal klikt. Het zijn vier
heerlijke dagen, net zoals de hele trip eigenlijk fantastisch
is geweest. Zo veel gezien en gedaan, zoveel mensen leren
kennen.
 Ik
rijd mezelf naar het vliegveld van Auckland, waar ik Gajus
de hand schud en Willy innig omhels. ‘We hebben het
gered, bedankt voor je gewezen diensten,’ fluister
ik hem toe. Het is tijd om naar huis te gaan. Een moment
waar ik lang naar heb uitgekeken, maar nooit echt een voorstelling
van heb kunnen maken. Ik check in en enkele uren later ben
ik op weg naar Seoel. Dertig uur later land ik op Schiphol.
Raar hoor.
vorige
reisverslag |
vliegticket
