Donderdag 4 juli, Oppdal - Loen
Meestal genieten wij een vakantie lang van de vakantie,
alle dagen zien we weer nieuwe dingen, maar opvallend is
dit keer dat we op deze dag de meeste foto's hebben gemaakt,
bijna 150 stuks. Zou dit dan de mooiste dag zijn geweest?
Iets voorbij Oppdal begint het Dovrefjell reservaat, een
natuurpark waar we doorheen rijden met mooie uitzichten.
We wilden hier een wandeling maken of in ieder geval even
rondkijken, maar veel mogelijkheden daartoe zijn er niet.
Dus rijden we door en nemen een smalle en steile binnenweg
bij Nord-Sel naar Vågåmo waar we onze eerste
staafkerk zien.
 Staafkerken
(stavkirker) zijn gebouwd in een aparte bouwstijl die staanderbouw
wordt genoemd. Dwars door de fundering heen werden palen
(staven) in de grond geslagen die het dak droegen. Daaromheen
werd de houten kerk afgebouwd.
Er zijn nog 32 over van de bijna 1300 die er in Noorwegen
waren; de meeste zijn afgebrand of afgebroken. De staafkerk
van Vågåmo werd voor het eerst vermeld in 1130.
Vlak voor Vågåmo nemen we dan de partikuliere
tolweg naar Blåhø, een bergtop van 1618 meter
hoog waar we met de auto tot aan de top kunnen komen. Allengs
wordt het landschap kaler, de weg slechter en de afgronden
dieper. Dertig km. per uur is wel het maximum dat we kunnen
rijden.
We zitten bijna tussen de wolken wanneer we boven zijn.
Er staat een hoge toren waarvan de funktie ons geheel onduidelijk
is en er schijnt een graf van iemand te zijn. Het landschap
is dor, steenachtig en verlaten, maar het uitzicht is prachtig.

De volgende interessante plaats is Lom waar eveneens een
heel bekende staafkerk staat, hoewel het plaatsje maar 700
inwoners heeft.
De kerk dateert uit ca. 1150, maar werd in de loop der eeuwen
meermalen verbouwd.
We vervolgen onze weg door het Ottadal waar we overal om
ons heen watervallen en stroomversnellingen zien. Tijd voor
een lunchpauze.
En ook hier zien we af en toe bomen met kale boomstammen,
hoewel niet zo vaak als in Finland. Zure regen of worden
de basten gepeld zoals de kurkeiken in Portugal? Of, net
als in Finland, een gebrek aan zonlicht?
Bij Grotli nemen we weg 258, een smalle en bochtige weg
zonder asfalt. Behalve de prachtige uitzichten zien we hier
ook ineens ons droomhuisje staan, een blokhut zoals we zelf
ooit ook nog wel eens willen hebben.
Wie hier in de buurt is, moet zeker deze weg nemen; tientallen
foto's hebben we gemaakt van de helderblauwe, bijna groene
meren van smeltwater, de skiërs boven op de bergen
en van de bergen zelf en de afgronden. Ook hebben we langs
de weg onze auto eens goed schoongemaakt met gletsjerwater
en alle dode muggen eraf gewassen.
De afdaling naar de grote weg is ronduit spektakulair, met
een ongelooflijk mooi uitzicht op het bijna 1200 meter dieper
gelegen dal. Terug op de 'grote weg' gaan we eerst weer
naar het noorden want we willen ook nog naar de Geirangerfjord,
die wel de mooiste van Noorwegen wordt genoemd. Maar eerst
moeten we naar Dalsnibba, een top die op 1465 meter ligt
vanwaar we schitterend uitzicht hebben op het dal en de
Geirangerfjord in de verte.

Het is helder weer, toch wel een vereiste om optimaal van
dit landschap te kunnen genieten. De weg naar de top is
een tolweg (50 kroon) en zelfs op deze smalle en steile,
onverharde weg rijden tientallen toeristenbussen en kampers.
Eenmaal boven genieten we volop van het uitzicht.
Ook op de weg terug hebben we een prachtig uitzicht over
de omgeving en allerlei verborgen dalen en meren op deze
hoogte.
 Na
de tocht naar Dalsnibba gaan we verder richting Geiranger.
Ons mooiste zicht op de fjord is vanaf afstand waar we de
boten en een groot cruiseschip kunnen zien liggen. Het dorpje
zelf telt maar 300 inwoners, maar is wereldberoemd door
deze prachtige fjord met z'n steile hellingen en mooie ligging.
Uiteindelijk moeten we nu toch eens richting onze kamping
in Loen, maar we kunnen maar moeilijk afscheid nemen van
dit schitterende gebied. Rijdend van Geiranger naar Loen
komen we gelukkig nog hele mooie plaatjes tegen.
Deze dag is werkelijk fantastisch geweest. Zoveel mooie
routes en landschappen op 1 dag. Het is de dag met de meeste
mooie dingen, dus niet per sé de mooiste dag, want
wij genieten iedere dag van een vakantie. Maar vandaag was
zonder meer een topdag zoals je ze waarschijnlijk niet altijd
kunt hebben.
vorige
reisverslag | volgende
reisverslag
|