Zaterdag 6 juli, Øvre Årdal - Oslo
We voelen het einde van de vakantie naderen en we zijn
moe. Gelukkig hebben we straks die extra dag in Denemarken
nog, maar nu we naar Oslo gaan en dit onze laatste hele
dag in Noorwegen is, voelt vandaag toch al een beetje als
afscheid.
De eerste 200 km. van de rit voert ons over troosteloze
hoogvlakten waarbij we nog een aantal onverlichte U-bocht-tunnels
passeren. Het weer is somber en af en toe wanen we ons ver
boven de poolcirkel (nee, daar was het weer beter...). Langzaam
dalen we het gebergte af over soms spektakulaire stukken
weg. Het landschap is niet echt mooi, maar wel indrukwekkend.
Onderweg bekijken we ook nog een aantal staafkerken. Zeven
hebben we nu gezien van de 32 die er zijn.
De bergen worden heuvels en we missen de bergen nu al. Gelukkig
krijgen we nog genoeg nieuwe en onbekende dingen te zien
waardoor we ons niet vervelen.
Met het verlaten van de bergen klaart ook het weer op. We
rijden langs nog een aantal indrukwekkende fjorden en lunchen
uitgebreid in een mooi en bosrijk gebied.
 Maar
voor we het weten zijn we in Oslo, een stad met bijna een
half miljoen inwoners. Iets buiten het centrum parkeren
we de auto en lopen dan terug het centrum in.
De stad is goed beloopbaar en we wandelen van het station
naar de haven waar we op een terrasje neerstrijken om te
genieten van het uitzicht. Zin in museumbezoek hebben we
vandaag niet, we willen gewoon de sfeer proeven en een indruk
van de stad krijgen.
Oslo is een rustige, maar wel levendige stad en we vermaken
ons er prima. Na een uur of drie lopen we weer richting
auto op zoek naar onze laatste blokhut in Noorwegen.
We verdwalen nog even in de buurt van Oslo door een afslag
te missen maar binnen een uur zijn we in de buurt van Skarnes,
ten noordoosten van Oslo waar we een blokhut hebben gereserveerd.
Het blijkt de meest luxe te zijn die we tot nu toe hebben
gehad met water, een magnetron en een wc. Het weer is aangenaam
en we kunnen nog uren buiten zitten. Alleen de omgeving
is saai: het landschap is vlak, net Nederland, en we snappen
niet wat al die Noren hier in een stacaravan te zoeken hebben.
Hebben ze zo'n mooi land en gaan ze hier op de kamping staan...
Onbegrijpelijk.
Lies bestudeert de kaart nog eens voor de lange rit naar
Denemarken morgen. Tot nu toe hebben we nog niet uitgerekend
hoever het is, en we waren even bang dat het meer dan 1100
kilometer zou zijn, maar na wat rekenwerk komen we gelukkig
maar tot zo'n 900 km. En daarna hebben we weer een dag echte
vakantie!
vorige
reisverslag | volgende
reisverslag
|