Dinsdag 25 juni, Noordkaap - Alta (via Hammerfest)
De hele nacht waait het flink en af en toe valt er regen.
De volgende morgen is de lucht grijs en we zijn blij dat
we weer wat naar het zuiden gaan afzakken. Op de waterval
tegenover ons huisje na, bevalt het ons hier niet echt.
Opnieuw moeten we, na het passeren van enkele enge tunnels,
tol betalen om het eiland te verlaten. Leve de creditcard
waardoor we pas later zullen merken hoe duur dit is.
  Omdat
we vrij vroeg zijn, nemen we op een bepaald moment de weg
naar Hammerfest, de noordelijkste stad van Europa. Maar
er wordt aan de weg gewerkt en de meeste tijd kunnen we
niet harder dan 30 km. per uur.
De stad is al 3x volledig herbouwd nadat het z'n stadsrechten
kreeg in 1789 en het ziet er dus redelijk modern uit. Maar
een hamburger voor 200 kroon (€ 28,5) was ons toch
iets teveel van het goede. We wandelen wat rond door het
centrum en de leuke haven, maar met een foto van de kerk
(in de vorm van een droogrek voor vis) volstaan we. Ook
op de markt is het allemaal erg duur.
Vanuit de verte ziet Hammerfest er nog het leukste uit en
ook de dorpjes in de omgeving. Het prettigste is het weer
dat verandert in warm zomerweer zodra we het eiland Magerøya
verlaten.
 Op
de tergend langzame weg terug zien we steeds meer heuvels
en bergen met ijs. En opeens is daar, in the middle of nowhere,
een Laps kerkje met sneeuwbergen op de achtergrond.
En een stukje ijsvlakte waar we per sé op de foto
willen. Weten wij veel dat we nog dagenlang tegen ijs op
zullen kijken. We dachten dat het hier vrij uniek zou zijn
om in de zomer op het ijs te staan, maar dat is het dus
niet.
Wanneer we bij de Altafjord komen zien we het stadje in
de verte liggen, maar ook een hoosbui die daar blijkbaar
naar beneden valt. Het duurt even voor we Alta zelf bereiken
dat bestaat uit 4 aan elkaar verbonden plaatsen. En we komen
de enige flitspalen tegen boven de poolcirkel. Het dorpje
(stadje?) houdt maar niet op en wanneer je even wat wil
versnellen zie je weer zo'n ellendige flitspaal. Het lijkt
Stadskanaal wel!
Het uitzicht over de Altafjord blijft echter mooi, van welke
kant je het ook bekijkt.
 In
Hjemmelluft, het meest westelijke dorpje van Alta, bezoeken
we de beroemde rotstekeningen van Alta, variërend van
7000 tot 2500 jaar oud. De tekeningen zijn in de rotsen
gekerfd en tegenwoordig met okerkleur ingekleurd om ze duidelijker
te laten opvallen.
Naast mensen op jacht, vormen rendieren en elanden een belangrijk
onderdeel van de tekeningen. Rond het museum is een heel
gebied met rotstekeningen en het is een flinke wandeling
om alles te zien. Het museum biedt meer boeiende informatie
over de geschiedenis van dit gebied.
Voor morgen hebben we een hut gereserveerd in Alta, maar
we rijden eerst door naar het westen, in de hoop een dorpje
met een hotel tegen te komen. Maar na bijna 50 km. van Alta
hebben we nog steeds niets gezien en besluiten terug te
rijden naar de kamping waar we morgen ook moeten zijn.
Daar betalen we iets bij en nemen een wat luxere hut (met
water en douche). Dit wordt de eerste keer deze reis dat
we ergens 2 nachten verblijven en we genieten er van. Even
een rustpauze.
vorige
reisverslag | volgende
reisverslag
|
vliegticket
