Woensdag 26 juni, Alta
We wilden lang uitslapen, maar dat lukt toch niet echt
met zo'n heldere hemel, ook al hadden we de ramen met handdoeken
en dekbedden verduisterd. Maar goed, uitslapen is iets voor
thuis, in een weekend na een week werken en niet voor op
vakantie. Dus zijn we al weer vroeg op pad om de omgeving
van Alta te verkennen. Eerst rijden we weg naar het zuiden
af, tot aan Katokeino. Vooral in het begin is de weg fantastisch,
tussen de hoge bergruggen door, kleine canyons als het ware.
Maar in de loop van de dag wilden we de echte canyon nog
bezoeken dus bewaren we onze foto's voor later.
  De
weg wordt alsmaar saaier en bij Katokeino slaan we een zandpaadje
in, maar ook daar is het landschap niet echt boeiend. We
rijden al die kilometers weer terug en proberen via een
binnenweggetje vlak voor Alto richting de beroemde canyon
te rijden. Daarbij komen we allerlei watervallen tegen en
diverse leisteengroeven.
Maar alle watervallen ten spijt komen we steeds weer terecht
op onbegaanbare wegen, doodlopende wegen en slagbomen midden
op de weg. De Alta Canyon vlakbij het Hydro-electric powerstation
schijnt superbekend te zijn, maar bij de VVV van Alta weet
men niets en alle weggetjes die we proberen leiden tot niets.
Ruim 6 uur zijn we nu op zoek en behalve een paar mooie
landschappen vinden we geen canyon.
 Wat
het bevorderden van toerisme betreft, hebben de Noren nog
heel wat te leren, dat is ons wel duidelijk. Afgesloten
wegen en een gebrek aan richtingaanwijzers maken het zoeken
er niet gemakkelijker op. Wij hebben ons best in ieder geval
gedaan. Ook hebben we wel wat leuke landschappen gezien,
maar we zijn toch blij wanneer we weer terug zijn op de
kamping en kunnen genieten van ons luxe appartement. In
Nederland is het koud en regent het, zo horen we, maar wij
zitten lekker in T-shirt buiten, ver boven de poolcirkel.
vorige
reisverslag | volgende
reisverslag
|
vliegticket
