van Fauske over de poolcirkel naar Namsos (Dinsdag 2 juli
2002)
Vandaag hebben we een lange rit, ruim 500 km., en we vertrekken
vrij vroeg. De laatste nacht dat de zon 24 uur heeft geschenen,
want we passeren weer de poolcirkel, ditmaal naar het zuiden.
Hoewel, het is bewolkt en af en toe druilerig, dus de zon
zal wel niet de hele nacht geschenen hebben.
Het gebied rond de poolcirkel lijkt vlak, maar in werkelijkheid
zitten we op een hoogvlakte, omringd door besneewde bergtoppen.
Hoewel het landschap nog steeds groen is, lijkt het toch
veel kaler dan op de Lofoten of de Vesterålen.
Ondanks de lange rit willen we onderweg ook nog wat bezichtigen
en we besluiten naar de Gronligrotta in de buurt van Mo
I Rana te gaan. Een zeer steil en smal zandpad brengt ons
omhoog tot een restaurant waar we kaartjes kunnen kopen.
De tocht is niet geschikt voor minder-validen, zo staat
vermeldt.
  Maar
zelfs voor de validen is het een zware tocht. Het is hooguit
een halve kilometer lopen, maar toch doen we er 3 kwartier
over. Er zijn geen aangelegde paden en overal stroomt water
en zijn verraderlijke kuilen.
We worden kletsnat en het lijkt wel een survivaltocht. Een
aantal mensen gaat dan ook al snel terug. De gids kan ons
weinig vertellen door de herrie van het neerstortende water.
We hebben al heel wat grotten gezien, maar nog nooit zo'n
'natuurlijke' als deze, dat wil zeggen zo primitief, zonder
aangelegde paden. Zo hoort een grot ook te zijn natuurlijk
en het is echt een avontuur, glibberen door het water en
beklimmen van wankele trapjes.
Eenmaal buiten zijn we trots dat we het 'gehaald' hebben,
maar op de vraag of er wel eens ongelukken zijn gebeurd
antwoordt de gids ontkennend. We kunnen het ons haast niet
voorstellen; in deze groep zat een kind van 5 dat alleen
maar heeft zitten jammeren van ellende en gedragen moest
worden door z'n ouders; en lang niet iedereen lijkt even
gelukkig met de tocht.
 Ten
zuiden van Mo I Rana dalen we weer wat verder af en wordt
het landschap weer afwisselender door de hoge bergen in
kombinatie met de fjorden. Ook komen we steeds maar weer
watervallen tegen, de een nog mooier dan de andere, maar
nog meer zullen volgen en dan zullen we wat foto's laten
zien.
De tocht naar de grot heeft ons bijna 3 uur gekost en we
arriveren dan ook laat in Namsos. Tijd voor een versterkend
drankje (levertraan of zoiets), vindt Lies.
We zijn vandaag flink naar het zuiden afgezakt, tot ver
onder de poolcirkel en we hebben een beetje het gevoel dat
we weer richting huis rijden. Ook hebben we zoveel mooie
dingen gezien dat we ons afvragen of dit de laatste dag
was met zulke mooie landschappen. We hadden ons niet meer
kunnen vergissen!
vorige
reisverslag | volgende
reisverslag
|
vliegticket
