Van Aleppo naar Lattakia (23 maart 2001)
De nieuwe buitenwijken van Aleppo doe denken aan Zuid-Europa
met hun bomen omzoomde boulevards. Door een heuvellandschap
van ontzettend veel stenen komen we aan bij de tempel van
Simeon. Gesticht in de 5 de eeuw en later steeds verder
uitgebreid tot een complex van 5000 vierkante meter. Simeon
was christelijk en had veel aanhangers. Mensen kwamen van
heinde en verre voor de zegen en healing. Een vroege Jomanda.
De schoolkinderen probeerden hun engels in praktijk te brengen.
Ze zijn erg spontaan en soms wat opdringerig, maar nooit
echt vervelend. We troffen daar ook een Nederlands stel
die in 4 weken op de fiets door Syrië op reis waren.
We moeten weer verder en zien nu ook zeer vruchtbare valleien
tussen de bergen. Het is nu groen en dus begint het te regenen.
Het voordeel is dat we de bloeiende amandelbomen, brem Mimosa
en sinaasappelbomen zien. We hebben echt geluk, want gedurende
de picknick is het droog, met een zonnetje. Hoessein had
inkopen gedaan en het was heerlijk . Daarna hadden we ons
mooie weer echt versnoept en in overleg stellen we het bezoek
aan het kasteel van Saladin uit tot morgen. Het is toch
al een geluksdag, want onze lunch is gratis, omdat Hoessein
weer vader gaat worden. We willen Lattakia ook bezichtigen.
Met 6 man in een taxi en naar de haven. We moeten naar binnen
vluchten, vanwege zwaar onweer. We maken er een heel gezellige
avond van met 3 stellen en hopen morgen op beter weer.
Tocht van Lattakia naar Hama (24 maart 2001)
Er is iets mis met mijn ingewanden. Ik heb de w.c. al een
aantal malen bezocht en ben het met Jan eens dat wij hier
als beunhazen nog heel wat zouden kunnen verdienen in de
bouw. Geen spijker zit hier recht in de muur, zoals geen
enkel stopcontact recht aangebracht is. De deuren sluiten
niet of moeilijk. De douche is ook iets heel aparts. Het
is duidelijk dat Syrië heel lang vriendschapsbanden
heeft gehad met het bankroete Rusland. Een voordeel is wel
dat we in het hotel onze conditie hebben kunnen opkrikken
omdat een lift ontbrak, 2 sterren dus. Bij het ontbijt worden
we opgewacht door een slaperige doch schone jonkvrouw die
eigenlijk niet goed weet wat ze achter het ontbijtbuffet
moet doen. Ze geeuwt vermoeid, is haar vriend te lang gebleven?
En mag dat eigenlijk wel hier? Ze schenkt vermoeid mijn
thee in, ik krijg ook wat suiker. Ze roert met ruime gebaren
de thee door, maar het lepeltje neemt ze terug. Ziet ze
me aan voor een ekster. Beknibbelen op het servies.
Mooi op tijd draait onze chauffeur de boulevard op. We
knipogen nog even naar vader en zoon Assad, bezoeken de
hoge kust, turen de zonovergoten meerkleurige zee af maar
richten dan gedecideerd de neus richting Saladin's kasteel.
Bij aankomst op de centrale parkeerplaats worden we in een
wrakke lokale bus gepropt die ons eerst tollend omlaag en
daarna zwiepend omhoog en omlaag slingert tot in de kloof
onder de verdwenen ophaalbrug. Tijdens de reis klinkt menig
schietgebed. Ik stel me gerust met de wetenschap dat de
problemen hier snel verholpen zijn. Binnen 3 uur ben je
in dit land gekist en begraven.
De burcht is opnieuw een belevenis al hebben we al heel
wat moois gezien. De douche van Saladin, de stallen van
de paarden,de donjons. Maar de sensatie is toch de waterkelder,
de voorraad voor 3000 verdedigers. Hoessein vraagt ons in
deze ruimte een lied te zingen. Schroom of iets anders houdt
ons tegen. Hijzelf de zang aan van een muezzin. Het is fantastisch,
we luisteren ademloos en verlaten bekeerd de waterplaats.
Buiten bij de kloof verleidt hij ons wel onze namen te echoen.
De weg terug geeft meer vertrouwen hoewel ook deze bus zucht
en kraakt in de bochten.
Er volgt een tocht door de heuvels en de hooggebergten.
Prachtige bloemen en boompartijen. De sinaasappels kunnen
we bijna plukken. We gaan wisselend de mist in, het blauw
en opnieuw de koude nevel. Op de top waaien we uit. Een
wijds panorama strekt zich voor ons uit. We zakken dan 1400
meter naar de vlakte in een deken van groen en water. Jeroen
meent het paradijs binnen te rijden, waar is Adam en waar
Eva. We lunchen in het paradijs waarbij Hoessein zijn kunsten
vertoont bij het maken van een keur van Syrische sandwiches.
Wij staan als schoolkinderen in de rij wachtend op onze
beurt. Wanneer we klaar zijn rent een jonge stier brullend
langs. Hij maakt het geluid van een brouwer wat Jan aanleiding
geeft uit te leggen wat een brouwer in Friesland eigelijk
is. We gaan weer terug in de bus, Hoessein houdt een agressieve
bedelaar buiten.
Door de velden naderen we een hoog gelegen stad. De laatste
attractie van vandaag. De langste straat uit de oudheid.
Bij iedere stap voel je de geschiedenis onder je door gaan
. Moe doch voldaan stappen we in Hama uit de bus.
Van Hama naar Damascus (25 maart 2001)
Krak des Chevaliers
We gaan vandaag van Hama naar Damascus waar we 2 nachten
zullen blijven. Het landschap is weer geweldig en de zon
schijnt. We bezoeken vandaag Krak des Chevaliers. De koerden
hebben hier eerst een kasteel gebouwd, maar toen de kruisvaarders
kwamen en de burcht innamen bouwden ze zelf een kasteel.
Het krak werd bewoond door 4000 soldaten en veel paarden.
Het Krak is een prachtig en groot kasteel, met een mooi
uitzicht over de vallei van Homs. Na dit bezoek weer terug
in de bus. We zagen onderweg tot onze verbazing sneeuw op
de bergen van Libanon liggen.
Ma'aloula
Hierna hebben we Ma'aloula bezocht. Een dorpje hoog tegen
de rotsen geplakt lijkt wel. Dit is heel bijzonder om te
zien. Ma'loula betekent "ingang" en ligt in een
rotsachtige kloof op 1500 meter hoogte en circa 54 km. Van
Damascus. Hier spreekt men nog aramees,de taal van Christus.
De meeste inwoners zijn hier christelijk [grieks orhodox
en grieks katholiek]. Met de bus zijn we naar boven gegaan
en hebben daar een kerkje bezocht. Hier werd in het Aramees
gebeden.Een prachtig kerkje met mooie iconen. Daarna door
een kloof gelopen die ontstaan is naar men zegt door de
h. Thekla die god aanbad om door de rots te mogen gaan .
En ja hoor de rots splitste zich in tweeën. We hebben
hier dus ook maar gebruik van gemaakt en uit dank hebben
wij haar graf bezocht en wat foto's gemaakt. Daarna zijn
we door een mooi woestijn landschap naar Damacus gereden.
vorige
reisverslag | volgende
reisverslag
|
vliegticket
