Afrika roept ons
  Programma’s
en/of documentaires op Animal Planet, Discovery Channel
of op Nationaal Geographic over Afrika worden door ons allemaal
gevolgd. Eenmaal behept met de liefde voor Afrika, waar
alles veel heviger, contrastrijker en extremer is, zal dit
wel nooit minder worden.
De overweldigende natuur, maar vooral de dieren, die hier
gelukkig nog vrij kunnen rondlopen (hoewel het er in aantal
wel minder worden), blijven imponeren. De talloze safari's
die we hebben meegemaakt, ze vervelen nooit. We verlangen
keer op keer weer terug naar de Afrikaanse wildernis, "Het
Zwarte Continent". waar we met ons allen zeer zuinig
op moeten zijn.
Samen met mijn echtgenoot Philip en moeder zijn we in 1977
voor de eerste keer op safari gegaan, uiteraard hebben we
geboekt in Holland bij een bekend reisbureau. Onze bestemming
was Kenia waar we een 7-daagse safari maakten met aansluitend
een week aan het strand bij Mombasa. Het was prachtig maar
veel te kort. We besloten al meteen om het volgend jaar
weer terug te keren, maar dan niet op een door het reisbureau
georganiseerde safari. Wat het reisbureau kan, kunnen wij
wel beter dachten we zo. Temeer omdat we de gids en de chauffeur
al bereid hadden gevonden om met ons op een volgende safari
te gaan. Voor onze nieuwe safari’s regelden we alles vanuit
Holland. De lodges, hotels de Tented Camps transport zoals
bussen, landrovers enz. Voor elke safari hadden we zelf
vooraf een programma samengesteld wat we vervolgens afwerkten.
Zo volgden er vanaf 1977 nog tien safari’s door Kenia. Alle
natuurparken werden door ons meerdere keren bezocht, praktisch
alle campsites en Lodges aangedaan.
 Zo
mooi als wij Kenia vonden was Tanzania voor ons zomogelijk
nog mooier. Neem alleen al de spectaculaire afdaling naar
de Ngorongoro kratervloer. Een smal weggetje langs de kraterwand
met aan de andere kant een onmetelijke diepte waar je met
vier landrovers voor je en nog wat auto’s achter je in een
kleine file terechtkomt omdat er een Olifant op zijn gemakje
ook bezig is de kratervloer te bereiken. Deze Ndovu had
absoluut geen haast en stopte regelmatig. Het was een prachtig
schouwspel wat ons een hele morgen kostte om uiteindelijk
de kratervloer te bereiken.
volgende
reisverslag
|
vliegticket
