Vumba Hills
Met de bus vanuit Harare naar Vumba Hills, een gebied
in het oosten van Zimbabwe, tegen de grens met Mozambique.
De bus stopte in Mutare, waarvandaan we met een zeer krakkemikkige
prive taxi verder gingen. Na een half uur rijden was de
motor oververhit, gelukkig had de chauffeur water bij zich
(zal wel vaker voorkomen ...). Even later bleek een ernstiger
probleem, toen de auto het niet meer deed. De versnellingsbak
bleek kapot. Na een uurtje priegelen en prutten met een
ijzerdraadje dat hij gekregen had van iemand die toevallig
in de buurt was en hem hielp, had de chauffeur de auto toch
weer aan de praat gekregen. Boven onze verwachting, wij
hadden ons al ingesteld om verder te gaan liften. Dat viel
dus weer mee.
We hebben ingecheckt in een prachtige lodge, gerund door
een Nederlander met een Belgische vrouw. Onze kamer is fantastisch,
mooi ingericht met kunstvoorwerpen en een eigen open haard.
In de Vumba Hills heb je een prachtige Botanische tuin,
waar we gewandeld hebben. Heel groen alles met prachtige
bloemen en bloeiende bomen. Daarna verder gewandeld in de
heuvels en een klein beetje verdwaald. De met ons meegelopen
hond van het hotel, Gypsy, was niet echt veel hulp als gids.
Met een enorme omweg de botanische tuinen weer teruggevonden
en daarna gestopt bij Tony's. Tony is een Engelsman, ontzettend
homo en een fenomeen in de omgeving. Hij heeft een koffieshop
opgezet, heel excentriek ingericht met gouden ornamenten
en satijnen kleedjes op de tafels. Hij heeft een enorme
keuze in thee en koffie en slechts 4 taarten, allemaal met
minstens een soort drank of likeur overgoten. Hij doet geen
enkele concessie aan commercie: hij heeft maar vijf tafeltjes
en geen frisdrank. Voor kinderen is er alleen ijs en warme
chocolademelk. Ongelooflijk dat dat bestaat in Afrika. En
het loopt als een trein, waarschijnlijk omdat er veel blanken
in deze omgeving wonen of verblijven.
  Golf
In de Vumba Hills ligt Leopard Rock Hotel, met een wereldberoemde
golfbaan van 18 holes. Beginnelingen zoals wij mogen hier
zomaar op spelen, niet gehinderd door enige ervaring. Dus
dat leek ons wel wat. In een geleende poloshirt van de hotelbaas
en op onze bergschoenen (want je moest verplicht een polo
aan en dichte schoenen) gingen we op pad. Bij de golfclub
huurden we clubs en een caddie, een jongen die je clubs
draagt en - in ons geval- handige tips kan geven over hoe
je moet golfen. Na wat oefenslagen op de Drive Range waren
we er helemaal klaar voor. De baan was fantastisch, met
spectaculaire uitzichten op de achtergrond (bergen en Mozambique).
Mooi voor de foto. Beroerd gespeeld natuurlijk, bij de afslag
hoor je zo'n 200 meter ver te slaan, maar bij Alie kwam
de bal soms niet verder dan 10 meter. Jan Kees had 2 keer
eerder gespeeld en was iets beter. Onze caddie Wilson kon
het wel heel goed. Na 9 holes geluncht op de club (bral
bral), en daarna nog 9 holes gespeeld tot de blaren op Alie's
hand stonden. In totaal zijn we 20 ballen kwijtgeraakt in
de bossen en het water, maar het was wel een fantastische
dag.
vorige
reisverslag | volgende
reisverslag
|
vliegticket
